VLD, SP.A, ACV, ABVV, ACLVB hebben er geen kaas van gegeten
Verzonden op: 10-10-2005
Verzonden door: Roel De Leener (0485) 62 43 02
Aantal keren gelezen: 11
Aktievoerders van het Taal Aktie Komitee, getooid met "La vache qui rit" maskers, deelden zaterdagmorgen (8/10, 10u) kaasjes uit aan de sociale onderhandelaars bij de hervatting van het (einde)loopbaandebat (Ambtswoning Eerste Minister, Lambermontstraat, Brussel).
Op deze manier wensten zij aan te geven dat de Vlaamse onderhandelaars (politici én vakbonden) geen kaas gegeten hebben van het verdedigen van de Vlaamse belangen: - de belgische melkkoepolitiek gaat na dit dossier onverminderd verder; - VLD, SP.A-Spirit, ABVV, ACV en ACLVB staan erbij en kijken lachend toe.
De aktie werd verder ondersteund met affiches met daarop "STOP de melkkoepolitiek, splits de sociale zekerheid" en een spandoek waarop te lezen staat "SPLITSEN - stop de melkkoepolitiek". Na een half uurtje werd de aktie beëindigd. De aktie verliep zonder problemen.
Motivatie van onze aktie:Het (einde)loopbaandebat heeft alles te maken met het betaalbaar houden van de sociale zekerheid wanneer de vergrijzing zich zal laten voelen. Het (einde)loopbaandebat is in die zin een vals debat daar het één van de mogelijke oplossingen (langer werken) meteen verheft tot kern van het probleem. Handig bekeken van de onderhandelaars want zo dribbelen zij om een aantal heikele punten in verband met de SZ (en andere domeinen) heen. Gezien het korte bestek van deze PM verwijs ik u hiervoor graag door naar cijfergegevens in ABAFIM-studie, studies van de CM, statistieken RVA, ...
Deze cijfers en observaties van hoe de belgische politiek daar mee omgaat leren ons dat het enige echt strukturele antwoord kan gegeven worden door een volledige splitsing van de Sociale Zekerheid (met inbegrip van de financiering): - Iedereen is het erover eens dat "meer werk" het antwoord is op het vergrijzingsvraagstuk. Iedereen is het erover eens dat de economische problemen in Vlaanderen en Wallonië een andere aanpak vragen. Met andere woorden: wanneer we effectief meer werk willen dan moeten we Vlaanderen en Wallonië daartoe de middelen geven. - Het is logisch dat Vlaanderen en Wallonië verschillende beleidskeuzes maken. Dat daarbij soms al eens foute keuzes gemaakt worden, is onvermijdelijk. Het is echter niet logisch dat Vlaanderen alsmaar weer financieel moet opdraaien voor de fouten van Wallonië. Enkel door ook de financiering van de SZ over te hevelen naar de gemeenschappen kan Wallonië geresponsabiliseerd worden. We krijgen op dit vlak gelijk van de cijfers en van een aantal Waalse professoren ("De transferten wiegen Wallonië in slaap" - Henri Capron, Pierre Pestieau en Michel Mignolet in Le Soir van 19 mei 2005)
Ondanks de voorliggende feiten wordt deze oplossing van tafel geveegd. "Het is niet het moment om de solidariteit op te blazen, Vlaanderen zal gezien de vergrijzing de Waalse solidariteit nog hard nodig hebben", heet het dan. Deze oprisping is volledig fout: - ten eerste beweren wij nergens dat er geen ruimte meer is voor solidariteit. Wij vragen enkel dat de blanco cheque wordt vervangen door een transparant en doelmatig solidariteitsmechanisme - ten tweede heeft Vlaanderen de Waalse solidariteit niet nodig. Simulaties in de ABAFIM-studie tonen aan dat in het beste geval de transferten zouden verkleinen (van bijna 7.000.000.000 € nu naar iets meer dan 2.200.000.000 € in 2030), van een omkering van de transferten is geen sprake.
De voordelen van een splitsing zijn onmiskenbaar: - Vlaanderen is perfekt bij machte om de gevolgen van de vergrijzing op te vangen - Vlaanderen heeft ruimte voor solidariteit en kan Wallonië "aktiveren" - Mits extra inspanningen kunnen zelfs de nodige buffers ingebouwd worden om een mogelijk (waarschijnlijk!) te optimische, federale inschatting van de vergrijzingskost op te vangen - In Vlaanderen bestaat wel een draagvlak om extra maatregelen te nemen teneinde meer werk te creëren en de activiteitsgraad omhoog te helpen (hetgeen volgens internationale studies echt wel nodig is). Op deze manier kan Vlaanderen zijn welvaartspeil in de toekomst veilig stellen en verbeteren (daar waar het belgische welvaartspeil in vrije val is en blijft). Een Vlaamse SZ zal socialer zijn dan de huidige belgische SZ!
VLD en SP.A-Spirit weten dit en hebben in het verleden al meermaals gelijkaardige denkoefeningen gemaakt (cfr. Vlaams regeerakkoord). ACV, ABVV en ACLVB weten dit ook, maar zwijgen zedig uit angst om de unieke positie die zij in België bekleden niet in het gedrang te brengen.
Toch verkiezen zij maatregelen te nemen: - die de Vlaming meer pijn gaan doen dan dus strikt noodzakelijk (wanneer je 100 euro nodig hebt en je gooit er 10 weg; dan moet je niet op zoek naar 100 euro, maar wel naar 110 euro) - waarvan de resultaten weer deels afhankelijk zijn van de goede wil van de gemeenschappen (en dus gezien de 175-jarige voorgeschiedenis twijfelachtig) - die gezien de moeilijke belgische consensus veel te lang op zich laten wachten. De maatregelen hadden er juli 2004 moeten zijn (cfr. scharniernota Vandenbroucke en Vande Lanotte). We wachten nog altijd!
Een duidelijk gemiste kans! Eens te meer wentelen VLD, SP.A-Spirit, ACV, ABVV en ACLVB hun eigen lafheid af op de kap van Vlaanderen!Splitsing Sociale Zekerheid NU!
PS: Een volledig onderbouwde en cijfermatig ondersteunde benadering van de problematiek van de Sociale Zekerheid kan u nalezen in "Waar Maas & centen vloeien", een studie van het Aktiekomitee Vlaamse Sociale Zekerheid, uitgegeven in Mei 2005. Genoeg stof voor een grondige maatschappelijke discussie, of is daar in de media van vandaag geen ruimte meer voor?