Gezondheidszorg mag geen diefstal zijn
Verzonden op: 02-12-2004
Verzonden door: Jan Van de Casteele 03 366 18 50
Aantal keren gelezen: 38
De Franstalige partijen PS en cdH willen dat er een gezondheidsraad wordt opgericht om het beleid te stroomlijnen. Volgens hen is het niet goed dat de bevoegdheden verdeeld zijn tussen de federale staat, de gewesten en de gemeenschappen. Dat is hun antwoord op de almaar duidelijker eis van Vlaanderen om de gezondheidszorg om dezelfde reden gewoon te splitsen.
Die reacties zijn een vervolg op een eerdere reactie van minister Demotte (PS) op de eis van de Vlaamse ziekenhuizen. Demotte zwaaide - lichtelijk eufemistisch - met een paar grafieken die zouden aantonen dat het Vlaamse verhaal over transfers een fabeltje zouden zijn. Achter zijn glimlach verschuilt zich de leugen.
Demotte vergeleek de RIZIV-uitgaven (57,25% voor Vlaanderen en 33,09 voor Wallonië) met de bevolkingsaantallen (57,9% voor Vlaanderen en 32,53% voor Wallonië). Een relatief klein verschil, dat klopt, maar toch goed voor 135 miljoen euro per jaar of ca 5,5 miljard frank. Wat de minister niét vertelt, is dat zijn cijfers maar betrekking hebben op 79% van de uitgaven. Informatie over de overige 21% van de RIZIV-uitgaven zit verstopt achter een mistgordijn. Een vijfde van de uitgaven is 'niet te lokaliseren', is zijn onaanvaardbare uitleg. Kan dit in 2004? En er is meer: indien Demotte rekening zou houden met de ledentallen van de ziekenfondsen (ipv met de bevolking) zou hij zien dat dit cijfer al oploopt tot 344 miljoen euro.
Ten slotte ziet Demotte geen graten in de veel omvangrijker transfers via de inkomstenzijde van de sociale zekerheid (64,0% voor Vlaanderen en 29,5% voor Wallonië: Abafim-cijfers). De combinatie van uitgaven- en inkomstenkoof leidt in de gezondheidszorg naar schatting tot een transfer van bijna 1 miljard euro.
Vast staat dat Vlaanderen en Wallonië duidelijk kiezen voor een verschillende eigen aanpak van de gezondheidszorg. De verschillen lopen hoog op voor radiologie (Wallonië +20,3%), dringendheidshonoraria (+28,5%), klinische biologie (+20%), verloskunde (+23,7%), geneesmiddelenconsumptie (+18,3%), inwendige geneeskunde (+26,5%), dure scanners, pre-operatieve onderzoeken, etc... Het klopt inderdaad dat Vlaanderen anderzijds meer uitgeeft voor thuisverpleging (+20,9%), verpleegdagprijzen voor psychiatrische verzorgingstehuizen en ambulant beschut wonen (+35,9%). Maar het globale plaatje laat zien dat Vlaanderen geeft, en Wallonië neemt.
Vlaanderen is geen egoïstische regio, maar het eist wel goede afspraken voor de toekomst:
1. Tranfers moeten in de tijd afnemen. Dat is nu al decennia lang omgekeerd.
2. Transfers mogen niet in een bodemloze put verdwijnen. Ze moeten leiden tot een langere levensverwachting in Wallonië.
3. Transfers moeten onmiddellijk stopgezet worden indien Wallonië op politiek vlak Vlaanderen "de duvel blijft aandoen" (Brussel, faciliteiten, Brussel-Halle-Vilvoorde) Vlamingen kunnen zich vragen stellen bij de behandeling van dit thema in bepaalde media. Het negationisme van de Franstaligen en het behoudsgezinde establishment (de top van vakbonden en ziekenfondsen) tegenover de transfers komt niet zelden prominent in beeld. Veel zogenaamd kritische journalisten gedragen zich tegenover die spelers in het debat vaak als vriendelijke bondgenoten. Informatie vanuit Vlaamse hoek (transfers, gezondheidszorg, tewerkstellings- en werkloosheidscijfers) worden minimaal in beeld gebracht, of - in het geval van sommige partijen - zelfs volledig weggefilterd. Lezersreacties op dit vertekende beeld halen in het beste geval nu en dan eens de achterliggende lezersrubrieken.
Rita De Bont Algemeen voorzitter VVB 0485 504 309