In de kijker

Grondvest

Vlaamse schooldirecties luiden alarmbel
22-11-2017

Het water staat het Vlaamse directeurengild tot boven de lippen, zo laten Vlaamse schooldirecties zelf weten. Er is te veel druk en te weinig ondersteuning. Er kan niet langer efficiënt gewerkt worden en net dat is nodig om ook in de klas het verschil te maken. Ons onderwijs wordt door het geldgebrek en de regelneverij minder doelmatig, kan niet genoeg rechtstreeks in de kinderen en jongeren investeren. Het probleem stelt zich het schrijnendst in het bijzonder onderwijs, waar de zorgnood het grootst is en de onmiddellijke betrokkenheid van leerkrachten, omkaderend personeel en directies het intensiefst. De Vlaamse kinderrechtencommissaris liet dat nog maar pas in zijn jaarverslag optekenen. Vlaamse schooldirecties wenden zich niet meer tot Vlaams minister van Onderwijs Hilde Crevits, die een gebrek aan besluitvaardigheid wordt verweten. Ze richten zich nu rechtstreeks tot minister-president Geert Bourgeois. 


De VVB voelt mee met de situatie op het terrein waarmee tal van directeurs en directrices kampen. Zich wenden tot de man die de Vlaamse natie in zijn geheel vertegenwoordigt, is in elk geval geen slechte keuze. De VVB vraagt Geert Bourgeois om met het helikopterperspectief dat hij aanneemt in overeenstemming met zijn ambt de vinger op de juiste wonde te leggen: het Franstalig onderwijs in België is nooit erg doelmatig en altijd heel erg inefficiënt geweest, terwijl Vlaanderen in alle vergelijkende internationale studies excelleerde als een natie met toponderwijs dat zuinig is en goede resultaten boekt. Dat mag ook wel, als onderwijs de grootste hap uit het budget van Vlaanderen neemt. Dat het ook met dat budget steeds minder goed wil lukken, heeft alles te maken met rechtstreekse en onrechtstreekse financieringsstromen in dit land van Vlaanderen naar Wallonië. 


Ja, onderwijs is al jaar en dag de uitsluitende bevoegdheid van de deelstaten. Dat er in tijden van nood geen geld extra kan worden vrijgemaakt voor de Vlaamse scholen, is een direct gevolg van het feit dat nog te veel andere bevoegdheden federaal vergrendeld zijn en centraal worden gefinancierd. Al bij al blijft de budgettaire flexibiliteit van Vlaanderen in het lenigen van maatschappelijke noden te beperkt. Aan onze minister-president en al wie het horen wil om dat eens te zeggen en er ambitie uit te puren om tot meer fiscale zelfverantwoordelijkheid te komen.

Terug naar overzicht