In de kijker

Grondvest

Boodschap van Bart De Valck n.a.v. solidariteitswandeling voor CataloniŽ op 26 september 2017
27-9-2017

Beste VVB leden,

Beste sympathisanten van Vlaamse en Catalaanse onafhankelijkheid,

Beste voorstanders van een nieuw en beter Europa,

De Vlaamse Volksbeweging staat voor samenwerking en onafhankelijkheid.

Sinds 1991, het jaar dat Jan Jambon en Peter De Roover de VVB omvormden van een Vlaamse vereniging zoals er heel veel zijn naar een drukkingsgroep voor onafhankelijkheid, is de VVB onafgebroken op zoek gegaan naar partners binnen de Vlaamse beweging om het draagvlak richting Vlaamse republiek te vergroten en te verankeren in het politieke landschap.

De VVB laat het niet bij woorden. Wij staan op een nieuw kantelpunt met de VVB. Wij gaan de stap maken van provocatie rond Vlaamse onafhankelijkheid naar promotie, verspreiding van de gedachte. Peter De Roover sprak als voorman van de VVB altijd over de drie fases van ‘provocatie, promotie en realisatie’. De ban op de onafhankelijkheidsidee is al een tijdje gebroken, maar de aanvaarding van de onafhankelijkheidsoptie werd nog onvoldoende ‘serieus’ genomen. Ook dat verandert nu snel.

Nog voor mijn aantreden als voorzitter in 2013 werden door Steven Vergauwen en Bert Dekeyzer de eerste contacten gelegd met organisaties in Schotland en Catalonië om uit elkaars ervaringen te leren en elkaar te ondersteunen in onze gemeenschappelijke lange mars naar soevereiniteit.

EPI zag het levenslicht, ons Europees Partnerschap voor Onafhankelijkheid.

De VVB voelt de politieke en maatschappelijke tendensen en verschuivingen aan, ook in Europa.

De frustratie bij grotere naties in wording, zoals Schotland en Catalonië, werd dermate groot, dat de VVB enkele jaren geleden de juiste beslissing nam om mee te surfen op een internationale golf van volksnationale onafhankelijkheidsbewegingen. Vandaag heeft die beslissing zich bewezen als de enig juiste.

Na de uitbreiding van de EU door het ineenstorten van het IJzeren Gordijn wordt diezelfde EU geconfronteerd met een nieuw fenomeen: een implosie van oude centralistische staten, waarvan de houdbaarheidsdatum reeds lang overschreden is. Ze zijn uitgeleefd, uitgewoond en nu vliegen vrije volkeren uit. Ze bouwen hun eigen plek onder de zon. Niet meer voor de belangen van economische elites. Niet meer voor de belangen van bureaucratieën. Maar voor het belang van identiteit, zelfontplooiing en solidariteit op wereldschaal.

Staten gevormd door opeenvolgende oorlogen, verdragen en trouwpartijen, krijgen nu de rekening gepresenteerd. Eindelijk!

En daar, republikeinse vrienden, hoort ook België bij.

Dat België werkt, is louter perceptie. Een luchtspiegeling. Zoals Spaans premier Rajoy het Catalaanse referendum van 1 oktober wegzet. Een luchtspiegeling. Maar mensen die hun eigen toekomst in handen nemen, zijn geen luchtspiegeling. De goednieuwsshow over een beter werkend België is dat wél, ten voeten uit.

Alle politici langs beide kanten van de taalgrens die “leve België” roepen, draaien zichzelf en hun kiezers een rad voor de ogen. Een luchtspiegeling, een fata morgana.

Net zoals Spanje is België niet alleen een ‘failed state’, maar ook een ‘fake state’, met een ‘fake identiteit’.

Onwerkbaar, verlieslatend, in leven gehouden met baxters en bakken tricolore mascara om een vervallen grauwe huid te camoufleren.

Het is aan de politieke klasse om de stekker uit te trekken en een nieuw elan uit te bouwen met die organen die legitiem zijn en die nauw aansluiten bij de gemeenschap die ze vertegenwoordigen.

En voor Vlaanderen is dat het Vlaams Parlement. Zo eenvoudig is het. We hebben met onze natie al ‘a’ gezegd tegen de eenentwintigste eeuw, door eind vorige eeuw een volwaardig parlement en regering te installeren. Nu moeten we ‘b’ zeggen tegen de uitdagingen die op ons afkomen. Daarom moeten we los van België. Maar in crisistijd - en het is crisis op alle gebied, in België, in de wereld, in Vlaanderen - moeten we uit onze comfortzone komen en moeten we uitleggen HOE we dat gaan doen, die cesuur met het federale niveau, die opheffing ervan. Slechts goede antwoorden op het HOE zullen het draagvlak verbreden. Blijven voortdoen zoals we bezig waren, is misschien goed genoeg voor de eigen achterban, maar zal ons nooit op een revolutionaire koers brengen zoals de Catalaanse autonomiebeweging dat in eigen land heeft waargemaakt.

Vlaamse vrienden,

Wij hebben een afspraak met de geschiedenis en die willen voor geen geld ter wereld missen. De eenentwintigste eeuw wacht op ons. Voor Vlaanderen is die nog niet begonnen en wij als VVB willen dat we vol goesting baas worden over al onze eigen belangen. De Vlaamse natie is een product van de geschiedenis en dat product mag gerust in het uitstalraam van wat de wereld aan goeds en moois te bieden heeft worden gezien. Dus weg met ons…? Niet zomaar ‘weg met ons’, versta me niet verkeerd. Weg met ons uit het Belgische achterkamertje! Wij zijn een Prinsenvolk en horen op de eerste lijn thuis en nergens anders!

Vrienden, kameraden,

Het engagement van de Vlaamse Volksbeweging in Europa werpt zijn vruchten af.

Het inhoudelijke en praktische werk van de VVB in ICEC en de goede contacten met vertegenwoordigers van het Catalaans Parlement zorgen ervoor dat de VVB een gewaardeerde gesprekspartner werd voor de Catalaanse regering.

De VVB zorgt op vraag van de Catalaanse regering voor een grote groep van internationale waarnemers, onder wie ook professor Bart Maddens.

Rekening houdende met de doortastende ‘democratische’ middelen die Madrid achter de hand houdt om het referendum van oktober te verbieden, maakt dat de kans dat wij niet buiten de luchthaven van Barcelona geraken iets groter…

Goed: we zullen de problemen aanpakken als ze zich voordoen en aangezien in onze groep enkele uit de kluiten gewassen rebellen met een TAK-verleden zitten, maakt dat de pakkans wat kleiner. Laat de Guardia Civil zich desnoods maar de benen uit het lijf lopen. Het is weer Geus tegen Spanjool!

Een eenmalige uitrusting in Rode Duivel-fan wordt hierbij niet uitgesloten…

Vlaamse en Catalaanse vrienden,

U - zeker de Vlaamse vrienden! - herinnert zich wellicht nog het Suske en Wiske-album, Het Spaanse spook.

Wel, het Spaanse spook duikt weer op. Ik heb het niet over wijlen Koningin Fabiola, maar wel over Dictator Franco.

Ook voor de CD&V die samen met de politieke erfgenamen van Franco, de Partido Popular, zetelt in Europa, deze boodschap.

Tegen het Spaanse fascisme van Rajoy en de zijnen zeggen wij. NO PASARAN!!

U hoorde onze ICEC vertegenwoordiger Bernard Daelemans reeds getuigen over de resem aan represailles waarmee de regering-Rajoy uitpakt.

In ware Francostijl, manu militari, voor de ogen van Europa, wordt een dynamisch en vreedzaam volk het zwijgen opgelegd.

De Spaanse intimidatie en het structurele staatsgeweld doen mij denken aan de Belgische repressie in de nasleep van de tweede wereldoorlog.

Een repressie die slechts één doel had, nietwaar? Komaf maken met de Vlaamse roep om onafhankelijkheid, ontstaan in de loopgrachten van de eerste wereldoorlog!

SHAME.

En volk dat enkel vraagt om gehoord te worden, dat altijd geduldig de weg heeft gekozen voor dialoog wordt financieel en strafrechtelijk vervolgd en bestraft.

SHAME

En de EU en ook onze federale regering kijken opzij voor deze zware aanfluiting van fundamentele mensenrechten.

Voor dit schuldig Europees verzuim bedank ik feestelijk.

Sinterklaas zou voor minder politiek asiel aanvragen.

Wel, beste minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon: je kan één keertje weglopen om niet te moeten reageren op de vraag wat het standpunt is van de federale regering over het Catalaanse referendum over onafhankelijkheid, maar je kan je niet blijven verstoppen. Zet je tanden erin, beken kleur.

Catalonië wordt onafhankelijkheid. Zoveel is duidelijk.

En In zijn keuzes gedraagt Catalonië zich nu reeds als een volwassen soevereine staat.

En onder druk van de basisbewegingen in Catalonië beseffen de regeringspartijen heel goed, dat de weg voorwaarts onomkeerbaar is.

Om het te zeggen met de woorden van SInn Fein voorman Jerry Adams na het goede vrijdag vredesakkoord:

“There is no way back!”

En, beste minister van binnenlandse zaken Jambon: ooit komt de tijd dat ook wij Vlamingen voor die keuze zullen staan en zullen zeggen met diezelfde woorden van de Ierse vrijheidsstrijder Adams, “There is no way back voor Vlaanderen.”

Inderdaad minister Jambon, beste Jan...

Als - wanneer! - Catalonië de onafhankelijkheid uitroept, daags na het referendum, dan is er, naar uw eigen zeggen, een probleem in de federale regering.

Ik kick niet op problemen, maar naar dat probleempje kijk ik alleszins gretig uit. Na de provocatie van de VVB, die je samen met Peter De Roover op stapel zette, meer dan twintig jaar geleden, is het aan ons om de promotie door te starten van de onafhankelijkheidsidee. Door onverzettelijk te blijven, Jan, ga je ons helpen. Door onverzettelijk te blijven en de Catalanen te erkennen als staatsvolk ga je ook de realisatie van de Vlaamse onafhankelijkheid vooruithelpen. Het moet vooruit gaan, brede lagen van het Vlaamse volk willen de onafhankelijkheid even gretig als die miljoenen Catalanen in Barcelona, Girona en elders daar.

Vlaamse politici: het probleem stelt zich. Dus los het op. Laat uw tanden zien en bijt. Zeg dat Catalonië vanzelfsprekend erkend moet worden omdat de Vlamingen op termijn - liever vandaag dan morgen - hetzelfde willen. Heb geen schrik van uw schaduw.

De VVB roept alle partijen in Vlaanderen op hun verantwoordelijkheid niet te blijven ontlopen en dat zij naar Catalaans voorbeeld het debat over een Vlaamse toekomst buiten de Belgische staat voorbereiden, samen met het culturele en maatschappelijk middenveld.

Op een boogscheut verwijderd van het Vlaams Parlement roept de VVB Jan Peumans (kandidaat waarnemer) en datzelfde Vlaams Parlement op om vanuit de Schelp van de Vlaamse beslissingsmacht hun collega’s van het Catalaans Parlement alle succes toe te wensen in hun democratisch proces naar onafhankelijkheid en de repressiemaatregelen van de regering-Rajoy met klem te veroordelen.

Net zoals een beetje zwanger zijn niet bestaat, kan een beetje democraat of independentist zijn ook niet.

Catalanen en Vlamingen zijn wapenbroeders in de transformatie van de EU naar een Europa waar wat ons bindt geen eenzijdige transferten zijn maar een Europese identiteit, in de verscheidenheid van haar talen, volksculturen en economische voorkeuren.

Met de onafhankelijkheid van Catalonië begint voor de Vlaamse Beweging de slag om het Europese hartland. Hier, tussen Schelde, Rijn en Maas zullen wij onvermoeibaar doorkampen tot de Republiek Vlaanderen zo vast staat en zeker is als een huis!

Visca Catalunya, leve Vlaanderen!

Leve de Vlaamse republiek!

In-de-pendencia!

Bart De Valck

Voorzitter Vlaamse Volksbeweging

Terug naar overzicht