Spaans verliest rap terrein in Spanje.
Jan Van de Casteele 04-07-2008
|
Het verzet tegen toenemende invloed van regionale talen in Spanje lijkt vruchteloos. Dat schrijft Paul-Kleis Jager in de Nederlandse krant Trouw. Vroeger onderdrukte Franco het Baskisch en het Catalaans. Vandaag is de toestand totaal gewijzigd.
Spaans is de taal van 400 miljoen mensen. Maar in het 'moederland' gaan regio’s de jongste jaren steeds overtuigder de eigen taal verdedigen. In Spanje spreekt 24% van de bevolking één van de vier officiële regionale talen, dat komt neer op bijna 11 miljoen inwoners.
Een groep intellectuelen en schrijvers schreven een ’Manifest voor de gemeenschappelijke taal’. Onder meer de Peruaanse auteur Mario Vargas Llosa en de filosoof Fernando Savater dringen erop aan dat het Castellano ’de officiële taal moet blijven in het hele nationale grondgebied’.
In Baskenland en Catalonië wordt het Spaans steeds meer naar de marge gedreven, betogen de auteurs. Vooral in het onderwijs dat volledig het terrein van de deelstaatregeringen is. In Baskenland staat het Baskisch, dat maar weinigen goed beheersen omdat het geen Latijnse wortels heeft, op het punt de voertaal te worden.
Op Catalaanse universiteiten is het Spaans vaak verdwenen en hetzelfde geldt voor het noordwestelijke Galicië, de derde ’historische regio’ met een eigen taal, het Gallego.
'De nationalisten die de eigenzinnige regio’s in het democratische Spanje al decennia besturen, zijn er glansrijk in geslaagd hun taal van de ondergang te redden. De Franco-dictatuur (1939-1975) had het Catalaans en Baskisch in een deplorabele toestand gebracht; Spaans was toegestaan, andere talen niet. ’Spreek christelijk’, kregen overtreders toegebeten. Walt Disney, dat weigerde films in een Catalaanse versie uit brengen, bleek te sterk, maar iedereen die na 1983 naar school ging, spreekt Catalaans. Vanaf de crèche', aldus Paul-Kleis Jager.
Nationalisten hebben het manifest veroordeeld als een politieke manoeuvre, geïnspireerd door de conservatieve Partido Popular die voor hen geldt als de politieke erfgenaam van Franco. „Onze jeugd spreekt uitstekend Spaans”, zei de leider van de Catalaanse partij ERC Joan Puigcercós. „Dit manifest is een politieke actie die bedoeld is om verdeeldheid te creëren.”
Terug naar de artikelenlijst.
