Over de onweerstaanbare drang om 's konings ring te kussen
Jan Van de Casteele 14-02-2008
 |
In De Standaard ('Bij het doorbreken van het colloque singulier', ofte 'de vertrouwelijke dialoog tussen vorst en politicus', 14 febr.) reageert ook Rolf Falter in op de kritiek op de onthullingen in die krant over het ontbloten van de monarchie.
‘In postmodern Vlaanderen zit de contrareformatie diep. Als een monseigneur voorbijschrijdt, blijft er die onweerstaanbare drang om zijn ring te kussen. Het overkomt – godbetert – zelfs De Morgen’, aldus Falter, die verwijst naar een commentaarstuk van Walter Pauli in die krant (Smeekbede voor politici die hun mond kunnen houden).
Volgens Pauli, die Leterme en De Wever viseert, mag niet worden gelekt uit de dialoog tussen vorst en politicus.
Falter geeft aan dat dit al wel vaker gebeurde of net niet gebeurde (Boudewijn over inval Tutsi’s in Rwanda in 1990, Armand De Decker over de extremistische neigingen van N-VA, interventies om het royale familiepatrimonium te versterken, de keuze van Reynders als eerste raadgever, interventies Happart, verklaringen van Willy Claes…).
Falter besluit dat Het hof geen gezag meer heeft. Het was niet klaar voor een politieke crisis waarvan iedereen nochtans al voor 10 juni wist dat ze moeilijk zouden zijn. 'Het doorbreken van de vertrouwelijkheid is daarom geen oorzaak, wel een gevolg van de verzwakking van de monarchie. Straks riskeert ze, naar het woord van Jean-Marie Dedecker, veel meer dan driehonderd kilo separatisme op één namiddag', besluit Falter.
Integrale tekst als bijlage
Terug naar de artikelenlijst.