Het woord België verboden?
Jan Van de Casteele 06-10-2006
 |
‘Sinds jaren is op onze publieke radio en tv het woord België zo goed als verboden. Alles is ,,Vlaams'' geworden, de kust, de sport, de politiek, de kunst. De boodschap die uitgaat van dat zeer bewuste en politiek gewilde woordgebruik is dat België geen legitieme staat is. En die boodschap kan alleen maar koren op de molen zijn van de enige partij die het barsten van die staat in haar programma heeft, uitgerekend de partij waartegen de 0110-concerten gericht waren.'
'Ook daarover werd echter op veilig gespeeld. Met haar uiteenspatting is de Volksunie uitgezaaid naar alle grote partijen, die nu zelf of via hun kartelpartner een als confederalisme vermomd kryptoseparatisme stuwen. Als de omroep en de cultuursubsidies onder voogdij staan van Vlaamsnationalistische ministers is het veiliger van dat thema af te blijven', aldus Doornaert.
Commentaar (JVdC):
Indien Doornaert nog wat moediger zou kunnen zijn zou ze de vergelijking kunnen maken tussen de lange lijst van effectief gepleegde gewelddaden vanuit religieus fanatisme en de gewelddaden die de Vlaams-nationalisten gebruikten om hun doelstellingen te bereiken, inbegrepen de wat zij noemt ‘enige’ partij die het barsten van België in haar programma heeft staan.
Indien ze nog wat moediger zou kunnen zijn, zou ze misschien kunnen toegeven dat ‘de publieke radio en tv’ hun uiterste best doen om het gedachtegoed van vooral de linkse partijen via een progressieve glijbaan de huiskamers in te loodsen. Cijfers over het stemgedrag van de journalisten in het algemeen kan ze trouwens makkelijk krijgen bij prof. Els Witte. De Vlaamsnationale opinie wordt er – een paar uitzonderingen buiten beschouwing gelaten - erg makkelijk onder de mat geveegd. Of kan ze ons een lijstje bezorgen van de programma’s waar prominente Vlaamsgezinden eens rustig in debat mochten/mogen gaan met behoudsgezinde krachten? Wij hebben anders wel een en ander in de schuif liggen over de verdraagzame uitsluiting of minorisering van de door haar geviseerde partij, maar ook van N-VA en CD&V uit tal van programma’s op de openbare omroep. Of van de kleur van partijpolitici, “analisten” en commentatoren die de debattafels in de verkiezingsprogramma’s zo gretig omringen.
Als na 8 oktober alles nog een beetje meer Vlaams zal kleuren zou mevrouw Doornaert eens kunnen nadenken of dat niet komt omdat dat soort onwaarheden en het oude België-gevoel waar zij nog in gelooft almaar minder indruk maakt op de Vlaamse kiezers. Ronduit perfide is de link die ze legt tussen Vlaams Belang en alles wat Vlaams is.
Terug naar de artikelenlijst.