Staatshervorming creëert extreem-rechts
Jan Van de Casteele 12-09-2006
 |
De Morgen publiceert een interview met de Gentse hoogleraar Filip De Rynck over “stedelijk activisme”. Vermoedelijk wordt hiermee bedoeld een actiever beleid van steden en gemeenten, dichter bij de burger. Het fenomeen omvat een grote interesse voor allerlei projecten die daarmee samengaan (Stedenfonds, Sociaal Impulsfonds, structuurplannen, lokale beleidsbrieven en activering van “creatieve ideeën” rond o.a. ruimtelijke ordening, cultuur, wijkwerking, buurt- en actiecomités, inspraak, enz…). Zinvolle sociaal-culturele impulsen voor de een, inefficiënt en politiek gekleurd pamperbeleid voor de ander.
De gemeenten houden van lokale autonomie en klagen over betutteling en planlast. Daar is volgens De Rynck de staatshervorming mee debet aan. Er is een bestuursniveau, het Vlaamse, bijgekomen. En hoe minder afstand tussen die niveaus, hoe groter de concurrentie’, aldus De Rynck, die in het VVSG-blad lokaal nog scherper zei dat ‘Een sterk lokaal bestuur kan een democratische remedie zijn tegen de verzuring; (maar) de staatshervorming heeft de opgang van extreem rechts mee veroorzaakt. Ze heeft tot een inflatie van regelgeving geleid… In de dertig jaar dat we energie staken in de hervorming van de staat, hebben andere landen hun energie gestopt in de modernisering van hun lokaal bestuur’.
Commentaar: De Rynck komt uit de sociale sector en behoort nu tot de lobby daarrond. Vlaanderen is sinds de middeleeuwen een gebied waar de inwoners een sterk lokaal bestuur hebben bevochten en verdedigd. Tot daar geen probleem. De lokale autonomie verdedigen is geen probleem voor wie voorstander is van subsidiariteit (organiseer het bestuur waar mogelijk op het kleinste niveau). Een probleem is er wel als dat lokaal bestuur nog eens versplinterd wordt door een wildgroei van allerlei kleine actiegroepen die allemaal denken het grote gelijk aan hun kant te hebben en voor wie het de evidentie zelve is dat het hoger bestuur mildelijk met subsidies strooit.
Het gemak waarmee De Rynck stelt (en op vraag van Filip Rogiers graag herhaalt) dat de staatshervorming “tijdrovend” was en ‘de opgang van extreem rechts mee heeft veroorzaakt’, verrast. De vraag of dat tijdrovende geen gevolg is van de krampachtigheid waarmee gelijkgezinden van hem die altijd weer hebben tegengewerkt of afgeremd, en dit vandaag nog doen, komt bij de hoogleraar blijkbaar niet op. Evenmin als de vraag of er dan wel onoverzichtelijk grote bestuurlijke problemen zouden zijn in nog kleinere staten (Ierland, Denemarken, Luxemburg etc…), waar de afstand tussen het gemeentelijke en het nationale niveau nog kleiner is dan die hier in Vlaanderen is tussen Vlaamse gemeenten en het Vlaamse niveau.
Terug naar de artikelenlijst.