Nieuwe voorzitter Voka: 'Onze economie is in oorlog'
Jan Van de Casteele 05-09-2006
 |
Urbain Vandeurzen, is de nieuwe voorzitter van de werkgeversorganisatie Voka-VEV, waar hij Agfa-voorzitter Ludo Verhoeven opvolgt. Zijn plan is radicaal, maar hij gelooft dat de partners in Vlaanderen willen meewerken. 'De man in de straat weet stilaan dat er iets aan de hand is. De dertiende maand en het vakantiegeld kunnen we op termijn vergeten als het zo doorgaat.'
Het model van de NV België noemt hij ‘achterhaald.' Hij vraagt voor Vlaanderen meer en meer bevoegdheden, nieuwe stappen in de staatshervorming (arbeidsmarkt, fiscaliteit en innovatiebeleid), iets ook de Unizo-leden willen.
'Vlaanderen activeert zijn werklozen, maar de investeringen en dat beleid gebeuren op Vlaams niveau, terwijl de besparingen die eruit voortvloeien voor het federale niveau zijn. Dat is niet motiverend. De beslissings- en de financieringsbevoegdheid moeten samen liggen.'
'Solidariteit met Wallonië kan nog, maar dan moet ze transparant zijn. De transfers naar Wallonië moeten een investering zijn, ze mogen niet zomaar geconsumeerd worden en geïnvesteerd worden in de economie.'
'Het Vlaamse onderwijs zit bij de top zit, het Waalse niet. Wallonië heeft dubbel zoveel werklozen als Vlaanderen, er zijn daar nochtans dubbel zoveel jobs bij de overheid als in Vlaanderen. Je hebt daar echt een cultuurschok nodig.'
'Economische topregio's zijn altijd kleine, coherente en consistente regio's. In Vlaanderen wil men drastische veranderingen, want die zijn nodig. Politici weten dat, vakbonden weten dat, en ondernemers weten dat. Tenminste in Vlaanderen. Op federaal niveau is het collectief leiderschap te vaak een verdeeld leiderschap… Op federaal niveau liggen dat soort akkoorden veel moeilijker.'
Vooral de houding van de Waalse socialisten zit Vandeurzen dwars. De partij ‘leeft nu van die solidariteit.’
Voka wil een draaiboek voor Vlaanderen uitwerken.
Er zijn voor Vandeurzen nog twee grote hinderpalen om het ook op federaal niveau klaar te krijgen. De eerste is de staatshervorming en de tweede is het sociaal overleg. Als we in een minder ingewikkeld land als België zouden leven, schatte ik de kans op succes op 90 procent.'
(interiew Patrick Claerhout en Jeroen Lissens)
Terug naar de artikelenlijst.