Perswijs (citaten) Doorbraak 2000

PERSWIJS – CITATEN GEPUBLICEERD IN DOORBRAAK 2000

JANUARI 2000

■ Brussels minister-president Jacques Simonet (PRL) in het VRT-Journaal, 19 november: ‘Wie in Vlaanderen wil werken, moet Vlaams spreken natuurlijk.’

■ Rik Jaeken, NCMV-voorzitter, in De Standaard, 22 november: ‘Is het niet godgeklaagd dat Onkelinx het onmogelijke van haar plan aanvankelijk zelf niet inzag. Elk bedrijf, groot of klein, 3 procent jongeren laten aanwerven, verplicht, geld of geen geld, werk of geen werk. Alstublieft. En dat voor een vice-premier’.

■ Prof. dr. Robert Senelle in De Standaard, 22 november: ‘De huidige financiële transfers van Vlaanderen naar Wallonië zijn voor Vlaanderen totaal onaanvaardbaar en onhoudbaar. De nieuwe machtshebbers in Vlaanderen doen er goed aan niet te vergeten dat de geschiedenis altijd haar tol eist.’

■ Hugo Camps in P-Magazine, 24 november: ‘Als je vandaag aan honderd politici vraagt of ze ooit wel eens gehuild hebben, zijn er 99 die zeggen: ja, toen de Muur viel. Sentiment moet tegenwoordig ook correct zijn, nietwaar? Ze vertellen er niet bij dat ze wel eens onder de indruk waren gekomen van het DDR-systeem en dat ook met zoveel woorden tegen Erich Honecker hadden gezegd. De generatie Tobback-Claes heeft wat afgekust in Berlijn.’

■ Monika barones Van Paemel in Knack, 1 december: ‘Er sijpelt gruis in de regeringsmolen, omdat men in bepaalde hoeken vals probeert te spelen. Ik ben niet vergeten hoe iemand als Louis Michel er in volle dioxinecrisis als de kippen bij was om de schuld bij de Vlaamse bedrijven te leggen. Wie zo reageert in een crisisperiode getuigt van weinig verantwoordelijkheidszin en moet drie maanden later niet de grote staatsman komen spelen.’

■ Karel De Gucht in Knack, 17 november: ‘U moet eens kijken hoeveel vreemdelingen er in Vlaanderen zitten en hoeveel in Wallonië. Weet u, het is prachtig om in Finland de grootste humanist van de wereld te zijn: dat land heeft vorig jaar zeven asielzoekers ontvangen.’

■ Ludo Dierickx in De Standaard, 8 november: ‘Is er nog een andere methode om het rechts-radicalisme te bestrijden? Ja. Men kan het schaakmat zetten door het (her)oprichten van Belgische en Europese politieke partijen. Daar kunnen zij, als nationalisten, niet volgen. Daar hebben socialisten, liberalen, christen-democraten, als universalisten, zeker geen ideologische problemen mee, wel enkele andere.’

■ Marc Reynebeau in Knack, 17 november: ‘Tal van VU-, CVP- en VLD-prominenten vonden het vorig jaar ook niet erg om samen met een resem Blokkers een semi-separatistische manifest van het Overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen te ondertekenen. Flamingantische eendracht-maakt-macht dient wel vaker als argument om toch maar met het Blok samen te werken.’

FEBRUARI 2000

■ Jean-Marie Dedecker in Knack, 22 december 1999: ‘Zolang België bestaat, zullen wij met wafelijzers werken omdat niemand de guts heeft te zeggen: laten we er nu definitief een punt achter zetten. Dat durft niemand en dus gaan wij verder. Mij niet gelaten, maar aan mij is dat koningsgedoe niet besteed omdat ik vind dat een spermatozoïde het recht niet heeft een kroontje te krijgen.’

■ Hugo Camps in P Magazine, 11 januari: ‘De politiek kan het niet laten om van het koninkrijk een soort permanente spektakelstaat te maken. Onze regeringen zijn VTMkabinetten. In organisch intellect volkomen gewichtloos... De democratie als gezelschapsspel, niet als een staat van genade.’

■ Louis Tobback na de vraag of Vlaanderen bij Nederland moet aansluiten, in Humo, 28 december: ‘Ik wil dat we stilletjes in elkaar opgaan. Maar ik maak mij daar geen zorgen over, want die evolutie is volop bezig.’

■ Luc Van den Brande in De Standaard, 4 januari: ‘Men zou de Costa beter omdopen tot Staco, statische conferentie, in plaats van conferentie voor de staatshervorming...‘

■ Patrick Dewael in Knack, 5 januari: ‘Federaal minister Laurette Onkelinx (PS) heeft met haar Rosettaplan niet beter kunnen aangeven dat er geen federaal werkgelegenheidsbeleid meer mogelijk is. Dat plan ging vooral uit van de Waalse arbeidssituatie maar stond haaks op de arbeidsmarkt in Vlaanderen.’

■ Rik Daems (VLD) in De Standaard, 20 december 1999: ‘De federale staat uitkleden? So what? Dat is de evolutie naar meer autonomie voor de deelstaten die ik en alle Vlamingen willen.’

■ Benno Barnard in De Morgen, 22 december 1999: ‘Humo is het klassieke voorbeeld van avant-garde die verzand is in zijn eigen establishment. Het is allang niet links en kritisch meer, maar gewoon een blad voor emotioneel onvolwassenen, met de pretentie van linkse kritiek, terwijl het waarheidsgehalte en de respectabiliteit ervan die van Dag Allemaal niet meer overtreffen.’

■ Samuel P. Huntington, professor Harvarduniversiteit in The New York Times (vertaling De Morgen, 18 december): ‘Toch is het tijdperk van de multiculturele rijken voorbij, en Rusland zal zijn gezag in Tsjetsjenië enkel tegen een onaanvaardbaar hoge prijs kunnen handhaven. De volgende Russische leider...zou beter naar een echt Russisch Rusland streven in plaats van te trachten een achterhaalde droom – een multi-etnisch en multicultureel rijk – te verwezenlijken’.

■ Noël Slangen in P-Magazine, 21 december 1999: ‘Je komt overal kleine kinderen tegen, maar je hebt een vrij grote concentratie in de politiek.’

MAART 2000

■ Rolf Falter in De Standaard, 5 februari: ‘Straks mag ook Samson niet meer zingen over Heidi in Tirol.’ Frans Crols in Trends, 27 januari: ‘Hoe Guy Verhofstadt zijn Belgische mengeling van utopisten en anti-utopisten in stand zal kunnen houden is een groot vraagteken... Enkel Verhofstadts tomeloze ambitie en zijn bereidheid om regelmatig weg te vluchten in hele en halve onwaarheden zullen hem niet redden. Haalt deze regering oktober 2000? Wij twijfelen.’

■ Robert Senelle in Knack, 9 februari: ‘Als men er binnen zeer korte tijd niet in slaagt een akkoord te bereiken over een daadwerkelijke nieuwe stap in de staatshervorming, zullen we moeten besluiten dat de Franstaligen de costa enkel hebben gebruikt als een vertragingsmanoeuvre, om geruisloos de jaarlijkse transfertenstroom van 180 miljard frank van Vlaanderen naar Wallonië in stand te houden. Dat is onrechtvaardig en onaanvaardbaar, maar de Walen zijn op politiek gebied nu eenmaal slimmer dan de Vlamingen.’

■ Hugo Schiltz in Humo, 25 januari: ‘Guy Verhofstadt heeft ons bedrogen. Hij heeft ons beloofd dat hij niet met andere partijen zou onderhandelen voor hij met ons had gesproken. Die belofte heeft hij niet gehouden en daardoor kregen we opeens een bedorven dossier op ons brood.’

■ Kamagurka in Standaard Magazine, 4 februari: ‘Anarchist zijn heeft pas echt zin als ge in een dictatuur leeft. Maar in België, nee, in België wordt ik niet echt aan banden gelegd, vind ik. Onze vrijheid is niet te onderschatten. Hier wordt ge zelfs gesubsidieerd om onnozel te doen’.

■ Mark Deweerdt in de Financieel-Economische Tijd, 29 januari: ‘Donderdag deelde het Paleis mee dat koning Albert vandaag een chirurgische ingreep zal ondergaan. Toen deze kroniek geschreven werd, was nog niet bekend of de televisie de operatie rechtstreeks zou uitzenden. Het was evenmin duidelijk welke kranten zondag een extra editie zullen uitbrengen.’

■ Gerard Deprez in Knack, 26 januari: ‘Het probleem van Wallonië is vergelijkbaar met dat van Sicilië. Bij ons gaat het om nepotisme, cliëntelisme en maffieuze circuits. Daarom ook dat Wallonië door een andere politieke kracht geregeerd moet worden [dan de PS]. (...) Per hoofd van de bevolking geeft Wallonië dubbel zoveel uit als Vlaanderen. Het kost iedere Franstalige jaarlijks 1000 fr. tegen 500 fr. in Vlaanderen. Het is onfatsoenlijk. Ik begrijp niet waarom Vlaanderen genoeg heeft aan 9 ministers en het zuiden er 18 nodig heeft. Dat gaat er bij mij niet in.’

■ Johan Leman in Gazet van Antwerpen, 16 februari: ‘Vlaanderen heeft geen echte conservatieve partij. Er is geen duidelijke driedeling progressief-centrum-rechts. Wie als behoudsgezinde kiezer duidelijkheid wil, ziet één partij: het Blok. Maar dan moet hij er van alles over vreemdelingen bijnemen’.

APRIL 2000

■ Jean-Marie Dedecker in De Morgen, 26 februari: ‘Mocht iedereen die in Antwerpen werkt vooraf zijn werkgever op Blok-sympathieën screenen, er zou nogal een werkloosheid zijn, zeker.’

■ Hoofdredacteur Luc Van der Kelen in Het Laatste Nieuws, 6 maart: ‘Als in de Vlaamse steden, die door het Vlaams Blok dreigen te worden ingenomen, de burgers niet een gevoel van veiligheid kan worden geboden, omdat Franstalige politici hervallen in een oude politieke cultuur vol simplistische standpunten, zal de vraag naar een eigen Vlaamse justitie onafwendbaar worden. Waals politici à la Morael en Di Rupo spellen als een soort neopaternalisten – of moet ik zeggen neokolonialisten Vlaanderen de les, maar tegelijk eisen ze de financiering van hun gemeenschap op basis van Vlaamse economische prestaties. Van simplisme gesproken.’

■ Commentator Jeroom L. Heldring in NRC Handelsblad, 18 februari: ‘Is Vlaanderen werkelijk te klein om als aparte natie te overleven? Luxemberg, Estland en Slovenië zijn nog kleiner, en hun overlevingskansen staan er niet slecht voor.’

■ Pieter De Crem in Dag Allemaal, 18 maart: ‘De waarheid is dat paars-groen al 120 miljard geschenken heeft uitgedeeld. En er zit nog meer aan te komen. Waar gaat dat eindigen? Het zal ermee eindigen dat de volgende coalitie – wie daar ook moge in zitten – zal mogen beginnen met de belastingen te verhogen.’

■ Rolf Falter in De Standaard, 11 maart: ‘De botte communicatie van het Dehaenetijdperk blijkt vervangen door paars-groen Chinees theater, dat in de eerste plaats gericht is op de televisie, op de gemiddelde kijker met het verstand van een veertienjarige.’

■ Patrick Stouthuysen in Samenleving en Politiek (jg. 2000, nr. 1): ‘De meeste opinieleiders zijn nu eenmaal centrumlinks.’

■ Geert van Istendael in De Morgen, 9 maart: ‘We hoeven ons dus geen zorgen te maken over de toekomst van het Nederlands, onze taal is vijf keer groter dan het Fins. We zouden misschien beter eens in de leer gaan. De Finnen zijn bijvoorbeeld niet vervallen in onze heilloze gewoonte om voor ieder nieuw ding een Engels woord te gebruiken.’

■ Frans Crols in Trends, 9 maart: ‘De ruggengraat van de VLD is een poujadistische middengroep van bakkers, ambtenaren, kleine ondernemers, bedienden, zelfstandigen, vrije beroepen. Op VLD-congressen zie je de januskop van de partij met aan de ene zijde links-liberale, welbespraakte tenoren en aan de andere zijde de rechtsliberale basis zonder meeslepende woordvoerders om haar frustraties te uiten.’

■ Steven Somers (ex-journalist P-Magazine, nu woordvoerder van kabinet-Anciaux) in Focus Knack 15 maart: ‘Bert (Anciaux) is een partijloze figuur, net als ik.’

MEI 2000

■ Staf Nimmegeers in De Morgen, 4 april: ‘de Franstalige Brusselaars blijven nog heel dikwijls zeer arrogant en taalonvriendelijk. Ze kijken geamuseerd naar de luitjes uit Vlaanderen die hier hun bek scheuren om wat Frans te pruttelen en naar de verlichte geesten die met hen hoogdravend over taaloverschrijdende toekomstprojecten filosoferen...louter in het Frans natuurlijk.’

■ Hugo De Ridder in Humo, 28 maart: ‘Ik ben nooit een communautair geobsedeerde geweest, maar als ik in de Wetstraat kom, voel ik bijna lijfelijk de suprematie en de arrogantie van de Franstaligen.’

■ Geert Bourgeois in P-Magazine, 7 april: ‘Met de CVP bleef Vlaanderen ter plaatse trappelen. Met deze VLD gaat Vlaanderen er rasse schreden op achteruit.’

■ Guy Daloze in La Libre Belgique, 10 april, over de stoelendans van de PS-ministers: ‘Het is veelzeggend dat meerdere kranten een beroep hebben moeten doen op verklarende grafieken en illustraties om ervoor te zorgen dat hun lezers niet verloren lopen in de wirwar van verschuivingen naar aanleiding van het einde van Elio Di Rupo’s cumul als hoofd van de Waalse regio en het voorzitterschap van zijn partij.’

■ De Brusselse Post, maart 2000: ‘Margaret Thatcher had de moed de Raad voor Groot-Londen af te schaffen, omdat die contraproductief was. Welke Vlaamse politicus durft het aan haar voorbeeld te volgen en voor te stellen het Brussels Gewest af te schaffen?’

■ John De Wit in Gazet van Antwerpen, 8 april: ‘Er gaan buitensporig veel gendarmen naar Wallonië. Deskundigen zoals Paul Ponsaers pleitten er al eerder voor om de politiediensten over te hevelen naar de gemeenschappen. Daar zit immers het preventiebeleid. Zo’n overheveling zou dus niet meer dan logisch zijn. Alleen zo kan men preventie en repressie echt op elkaar afstemmen.’

■ Leo Delcroix op zijn webstek, 28 maart: ‘Meerdere mensen stelden mij de afgelopen dagen sarcastisch de vraag of het nu Belgen waren die tien Rwandezen hebben vermoord dan wel het omgekeerde. Lang leve de verontschuldigingen!... Als de tijd zijn werk heeft gedaan en het stof is gaan liggen, zal ik daarover nog enkele sluiertjes oplichten. De “goeden” zullen dan verbaasd zijn.’

■ Koen Jaspaert (Algemeen secretaris Taalunie) in Neerlandia, maart 2000: ‘Ik zie dat bij zowat alle bedrijven in Nederland en bij een groot deel in Vlaanderen die zichzelf internationaal noemen, het Engels gewoon de corporate language is. Dat is een probleem. Dan verlies je als Nederlands een heel belangrijk terrein...Een heel gevaarlijke evolutie.’

■ Yves Desmet in De Morgen, 12 april: ‘Wat de ratio is achter het gegeven dat koningskinderen van rechtswege senator mogen zijn, mag Joost weten. Waarom de koning nog steeds een sturende rol mag en kan spelen bij de vorming van regeringen, eveneens...’

JUNI 2000

■ Wim Delvoye (de man die zijn varkens tatoueerde en tot kunst verhief) in Druk, voorjaar 2000: ‘Onze varkens worden beter behandeld dan prins Filip. Daar is reden toe. Ze hebben meer charisma dan prins Filip.’

■ Patrick Janssens (SP-voorzitter) in Trends, 27 april: ‘’t Verschil in sfeer tussen het Vlaamse en het federale niveau is groot. Ik had me wel verwacht aan het communautaire aspect van een aantal begrotings- en financiële vraagstukken. Wat een misvatting! In België is alles communautair en dat verstroopt de besluitvorming.’

■ Bart Brinckman in De Morgen, 4 mei: ‘België is niet rijp voor een presidentschap, omdat op deze manier de taalgemeenschappen binnen de kortste keren elkaar in de haren vliegen.’

■ Steve Stevaert in De Morgen, 15 mei: ‘Eigenlijk verliezen we (de SP - red.) geen kiezers. Ze sterven gewoon uit. Ze worden ouder en ze gaan dood. Nog goed dat Vandenbroucke op Sociale Zaken zit. Meer sociale zekerheid garandeert een langer leven, zou houden we nog wat stemmen over.’

■ Gui Polspoel in Het Laatste Nieuws, 29 maart: ‘Als de dooddoener klopt en dit land enkel wordt samengehouden door een monarch, dan kan dit land voor mijn part ontploffen.’

■ Jos Colpin, perswoordvoerder Brussels parket, in Het Nieuwsblad, 7 mei, antwoordend op de vraag waarom hij als rasechte Vlaming op zijn dagelijkse persbriefing enkel Frans spreekt : ‘Ik weet het, het zou niet mogen. Maar ik doe het puur om tijd te winnen voor mezelf en voor de aanwezige journalisten. Alle Vlamingen zijn tweetalig, maar er zijn helaas nog altijd Franstalige perslui die geen woord Nederlands begrijpen. Indien ik alles twee keer zou moeten uitleggen, zou die briefing eindeloos uitlopen’.

■ Manu Ruys in Knack, 19 april: ‘Men durft aan Vlaamse kant de situatie niet onder ogen te zien. Wat hebben de Franstaligen allemaal in handen: buitenlandse zaken met nu ook landbouw en buitenlandse handel, binnenlandse zaken, fincanciën, defensie, het grootste deel van de legerstaf, voeg er de kroonprinses aan toe en de gouverneur van de Nationale Bank..., dat is een groeiend machtsbastion met daarin Louis Michel als centrale figuur.’

■ Luc Van den Brande in P-Magazine, 10 mei: ‘Het Vlaams Parlement is een interessante debatclub, maar een parlement zou ik het niet durven noemen.’ Robert Senelle in Knack, 2 mei: ‘Als de fiscale mededinging in het federale Europa bestaat, waarom dan niet in het federale België?....Fiscale autonomie is een levensnoodzakelijke voorwaarde voor de verdere economische ontplooiing van Vlaanderen. Solidariteit tussen de regio’s is noodzakelijk en bestaat in alle federale staten, maar in België hebben we niet langer te maken met solidariteit maar met een hold-up.’

JULI 2000

■ Louis Michel in De Standaard, 7 juni: ‘Het lijkt vast te staan dat de komende decennia een centrum-rechtse coalitie geen kans maakt in Franstalig België. Dat ligt anders in Vlaanderen. Dat kan grote spanningen veroorzaken en ik zie daar geen oplossing voor’.

■ Bart Brinckman in De Morgen, 27 mei: ‘Als de beslissing in hun kraam past, dan is Agalev er als de kippen bij om de vogeltjesdans op te voeren. Maar o wee in het andere geval: dan verworden de groenen tot een stelletje Calimero’s’.

■ Eric Doncker in Het Belang van Limburg, 26 mei: ‘Het is algemeen geweten dat men zich in Wallonië minder ethische vragen stelt bij wapenleveringen... Toen extreemrechts aan de macht kwam in Oostenrijk, was Louis Michel ten zeerste verontwaardigd. En dus riep de minister op tot een boycot van Oostenrijk. Er van een berg glijden was al te veel. In Mexico werden en worden de mensenrechten geschonden. En dat blijkt dan ineens geen probleem te zijn.’

■ Yves Desmet in De Morgen, 26 mei: ‘Als Michel vindt dat zowel zijn collega-ministers als het voltallige parlement vooraan hun mond moeten houden over wapenleveringen, dan kan hij misschien beter naar Karinthië verhuizen en een front vormen met Jörg Haider.’

■ Stefaan De Clerck (CVP) in De Morgen, 13 juni: ‘Mijn grootste kritiek op de regering is dat de politiek op het niveau van een soap organiseert. De dagelijkse politiek lijkt soms meer op Friends. “Het is ruzie, ik maak het af, maar nee, een dag later zien we mekaar toch weer graag”.’

■ “Knorpot” Ignace Eliano in De Standaard, 14 juni: ‘De titel van de toelichtingsfolder (van het Copernicusplan - red.) riekt al heel erg naar zwendel: “Elke Belg een stukje koning.” Hoe slim! Wat een geniaal cyroptogram! Wat een fonkelend briljante titel (...) Want hoeveel inspraak heeft de koning in .be? Hebt u ‘m? Met alles “helemaal akkoord” gaan, meer wordt er van een Saksen-Coburg niet verlangd. Hij is een vorst van schijn, net als deze enquête.’

■ Rolf Falter in De Standaard, 17 juni: ‘Er is, alweer, nog steeds, opnieuw, ten eeuwigen dage, le refinancement van het Franstalig onderwijs. Alweer is er een gat in de kas van de Franse Gemeenschap. Alweer knoeit men met leerlingenaantallen. Alweer moet niet Wallonië zelf, maar - via de federale overheid - ook Vlaanderen solidariteit betonen.’

■ Pol Van den Driesche in De Morgen, 10 juni: ‘Mogelijk nog meer dan de zogeheten communautaire vrede is het grondwettelijk verankerde compromis over de vrijheid van onderwijs een hoogst fragiele kwestie in dit moeilijke land. Wie raakt aan de vastgelegde taalgrens of, erger nog, aan de subtiele evenwichten uit het Schoolpact en zijn toepassingen, speelt met een vlammenwerper in de buurt van de Belgische vuurwerkfabriek.’

SEPTEMBER 2000

■ Frans Crols in Trends, 13 juli: ‘Een Vlaamse radicaal-linkse partij die rechtlijnig ijvert voor het einde van België zou ook (net als het Vlaams Blok - red.) een cordon sanitaire zien oprijzen.’

■ Hugo Camps in P-Magazine, 26 juli: ‘We dalen met onze elite nu wel heel snel af naar het niveau van handelaars in tweedehandsauto’s. De dag komt dat een hansworst als Jacques Vermeire tot ridder wordt geslagen. Omdat hij het volk leerde lachen? Nee, omdat hij het volk zo dom hield als prins Laurent.’

■ Derk Jan Eppink in De Standaard, 9 juli: ‘Hoe meer België, hoe meer Vlaanderen zijn mond moet houden. Minister-president Dewael treedt op als burgemeester van Tongeren en omstreken. (...) Het is een tragische neergang van het Vlaamse niveau. De Vlaamse Leeuw vertoont schoothondjesgedrag. Het Vlaams Parlement is een provincieraad en de regering een veredeld schepencollege.’

■ Eric Donckier in Het Belang van Limburg, 29 juni: ‘De communautaire pacificatie is slechts schone schijn. (...) Dat komt omdat Vlamingen en Franstaligen een totaal verschillende visie hebben op de maatschappij. Vlamingen zijn voor eigen verantwoordelijkheid. Franstaligen zijn voor veel staat die de verantwoordelijkheid uit de mensen hun handen neemt. Daar is veel geld voor nodig. Geld dat ze zelf niet hebben en daarom van de Vlamingen willen krijgen via de federale solidariteit’.

■ Herman Asselberghs in de Financieel-Economische Tijd, 5 juli: ‘De IJzertoren is een lelijk stuk folklore uit een andere tijd, gedrenkt in een onfrisse geur van achterhaald Vlaams-nationalisme’.

■ Eric Van Rompuy in Het Laatste Nieuws, 8 juli: ‘De Franstaligen genieten van het nieuwe België omdat ze voelen dat ze domineren.’.

■ Rik van Cauwelaert in Knack, 26 juli: ‘We zitten nu met die federalisering, en die moet worden afgewerkt - of afgebroken, al is er niemand die dat ernstig overweegt.’

■ Derk Jan Eppink in De Standaard, 9 juli: ‘Michel heeft een duidelijke agenda met één doel: de Belgische agenda vanuit Wallonië bepalen. Hij zette in Vlaanderen de communautaire agenda op slot. Wie in Vlaanderen na de kritiek op Haider nog wilde spreken over staatshervormingen werd bekeken als “separatist” en in dezelfde hoek geplaatst als Haider: geen Alpen-fascist, maar een Flamenco-fascist.

■ Bart Sturtewagen in De Standaard, 20 juli: ‘De relatieve communautaire rust is dus maar schijn. Het structurele belangenconflict tussen de federatie van de deelstaten neemt niet af, maar wordt juist scherper. (...) In plaats van een communautaire oorlog om de schaarse centen, komt er een gevecht over de verdeling van de overvloed. Die is voor België niet noodzakelijk minder bedreigend dan de vorige.’

OKTOBER 2000

■ Jan Verheyen in Ché, augustus: ‘Prinses Mathilde zal best wel een braaf meisje zijn, maar ze is dus wel fout getrouwd; met de minst charismatische vertegenwoordiger van een familie die ondanks in de kolonies bijeengeplunderde fortuinen er nog steeds geen graten in ziet te parasiteren op de staat. Foei, bah, en met pek en veren het paleis uitdrijven, die hap. Ze is wellicht nog onnozeler dan ze eruitziet.’

■ Frans Crols in Trends, 10 augustus: ‘Vanop de planeet Mars lijken alle Europeanen op elkaar. Dichterbij duiken de verschillen en de stereotypen op. Zij zijn geen inbeelding, maar feiten en weerspiegelingen van eeuwenoude eigenheden.’

■ Willy Claes in Humo, 8 augustus: ‘Je kunt er niet aan voorbij dat Louis Michel zijn missie als informateur misbruikt heeft: hij heeft niet alleen geïnformeerd maar ook in grote mate geformeerd. Het is Michel die Verhofstadt eerste minister gemaakt heeft, en dat moet zich wel laten voelen in de machtsverhoudingen binnen de regering.‘

■ Prof. Kris Deschouwer in De Standaard, 12 augustus: ‘Ik zoek vergeefs naar argumenten om het behoud van de monarchie, van België en van de nationale feestdag in termen van democratische waarden te duiden.’

■ Marcel Van Nieuwenborgh in De Standaard, 2 september: ‘We leven in een curieus land, lezer. Officieel mag je als kandidaat geen bic of sleutelhanger uitdelen, maar je mag wel, vlak voor verkiezingen, aan de bevolking 130 miljard belastingverlaging offreren en gratis openbaar vervoer garanderen.’

■ Kees Middelhoff in Neerlandia, september 2000: ‘Wat ik afschuwelijk vind vanwege dat programma “Tien voor Taal”, is dat ze iedere keer zeggen: “Dat is dan 100 punten voor Vlaanderen en 120 punten voor Nederland, hip, hip, hoera.” Dat wij in Nederland en in Vlaanderen de verschillen tussen Noord en Zuid zo accentueren! Daar heb ik altijd voor gewaakt. De overeenkomsten zijn veel bepalender voor de toekomst dan die verschillen (...) Het lijkt eerder dat het om een wedstrijdje tussen Vlamingen en Nederlanders gaat en dat de taal als zodanig niet aan de orde is.’

■ Frans Crols in Trends, 17 augustus: ‘Vlaanderen schat hem (Louis Michel - red.) fout in; hij ontvangt extra krediet, want spreekt zo mooi Nederlands (toch hoogst normaal voor een topminister?). Michel zwaait de plak over Verhofstadt, Dewael, Chevalier en Boutmans. Hij is een Napoleon in het diepste van zijn gedachten. Michel maakt de Belgische schimmigheid in de wereld nog meer onoplosbaar.’

■ Guy Tegenbos in De Standaard, 22 augustus: ‘Sinds de partij (CVP - red.) in de oppositie verzeild is geraakt, heeft ze zelfs haar draai nog niet gevonden. Zij draait het spreekwoord om. Voor haar lijkt het moeilijker te zijn vanop de kant te roepen naar de stuurlui, dan het stuur zelf in handen houden.’

NOVEMBER 2000

■ SP-voorzitter Patrick Janssens in De Standaard, 30 september over de moeizame vernieuwing van zijn partij: ‘Het was even wennen. In één afdeling zeiden ze me vlakaf: dat moet gij ons niet komen vragen, dat moet gij ons vertellen.’

■ Elio di Rupo in Knack, 18 oktober: ‘Wij kunnen niet dulden dat op een moment dat Wallonië zich herstelt, Vlaanderen maatregelen neemt die fiscale ongelijkheden creëren. Vlaanderen is mooi, rijk, en een van de welvarendste regio’s in de wereld. Wat wil men nog meer? It’s not so bad, is it?’

■ Derk-Jan Eppink in De Standaard, 20 oktober: ‘Johan Leman verwart racisme met populisme. Met een dergelijke begripsverwarring kan men de halve Wetstraat dagvaarden. (...) Indien de doctrine-Leman zou worden toegepast, zou Tobback niet in het Leuvense stadhuis zitten maar in Leuven-Centraal.’

■ Boudewijn Bouckaert in Trends, 19 oktober: ‘In een Bont versus Blok-situatie worden alle leden van de bonte coalitie onderworpen aan mogelijke politieke chantage van de coalitiepartners. Het normale wapen dat men kan gebruiken tegen politieke chantage (met een ander in zee gaan) is immers weggevallen. Deze situatie van wederzijdse chantage maakt Bont zo instabiel dat het vroeg of laat op de klippen moet lopen en men het anti-Blok-kartel moet opheffen. Deze situatie doet zich in Antwerpen bijna voor.’

■ Noël Slangen in De Morgen, 23 september: ‘Als morgen de CVP zich zou ontbinden, denk ik dat de meeste mensen die in de CVP zitten zich wel ergens bij één van de regeringspartijen zouden kunnen vinden.’

■ Stefaan De Clerck in De Morgen, 7 oktober: ‘De actieve welvaartsstaat waar de huidige coalitie zich op beroept, is een schoolvoorbeeld van een achterhaalde, want al grotendeels gerealiseerde uitdaging. Het stichtingsprogramma van de CVP uit 1945 handelde in wezen daarover. Wij noemden dat de sociale markteconomie’.

■ Boudewijn Van Peteghem in De Standaard, 21 oktober: ‘Niemand - behalve misschien Guy Verhofstadt zelf - gelooft nog dat de federale regering dossiers stuk per stuk bekijkt en oplost. Marathonvergaderingen, al dan niet in kastelen, behoren tot het erfgoed van de Belgische politiek. We weten vandaag met zekerheid dat een andere formatie in de Wetstraat 16 - ze mag dan al totaal onuitgegeven zijn - niets zou veranderen aan die manier van werken.’

■ Marie-Paule Quix, kersvers VU-gemeenteraadslid in Brussel-stad, in Het Laatste Nieuws, 22 september: ‘We zijn al lang niet meer de radicaal communautaire partij waarvoor velen ons willen verslijten.’

■ Jaak Van Assche, acteur en VU-gemeenteraadslid in De Morgen, 29 september: ‘Ik erger mij meer aan politici die er alles voor doen om BV te worden dan aan BV’s die in de politiek stappen. Ik catalogiseer “onze” minister Anciaux ook onder die eerste groep.’

■ Dirk Sterckx in De Standaard, 21 oktober: ‘Ook in onze fractievergaderingen zijn er Nederlandse collega’s die koppig altijd opnieuw in het Engels beginnen. (...) Ik weiger altijd koppig.’

DECEMBER 2000

■ Patrick Janssens in De Morgen, 28 oktober: ‘Ik word lastig van de perscommentaren op ons congres, dat we niet langer een inhoudelijke boodschap zouden hebben. Ik ben Stefaan De Clerck niet hé’.

■ Dirk Achten in De Standaard, 4 november: ‘Met een uitgebreid vreemdelingenlegioen of een uitgesproken Waals leger ondergraaft Flahaut de bestaansreden van een Belgische krijgsmacht’.

■ Yves Desmet in De Morgen, 16 november: ‘Het koningshuis is momenteel het bindteken van dit land, zolang dat nog bestaat, en een zeldzaam teken van continuïteit in het politieke landschap, een zichtbaar symbool van onze democratische samenlevingsvorm’.

■ Marc Reynebeau in Knack, 25 oktober: ‘Al dreigt Belgiës institutionele complexiteit de partners in de derde wereld geheel in de war te brengen, een “Vlaams” ontwikkelingsbeleid is alvast niet aangetast door het schandaalsfeertje dat enige tijd rond de officiële Belgische coöperatie bleef hangen’.

■ Geert Hoste in Gazet van Antwerpen, 20 oktober: ‘Verhofstadt belooft een belastingvermindering in 2003, 2006 en 2020. Uit dankbaarheid zal ik voor hem stemmen in 2050’.

■ Robert Senelle in Knack, 1 november: ‘Wie zegt dat de VU-eisen grotendeels verwezenlijkt zijn en dat de partij geen zin meer heeft, is een dwaas. Het uiteenvallen van de Volksunie is een catastrofe voor Vlaanderen. Gelet op de onafgewerkte staatshervorming hebben wij een Vlaamse zweeppartij nodig. (...) De Vlaamse strijd is pas gewonnen op de dag dat Vlaanderen een volwaardige deelstaat met een grote autonomie is, in een goed werkend federaal België. En zover zijn we nog lang niet’.

■ Koenraad De Wolf in Tertio, 25 oktober 2000: ‘De voorbije dagen werd andermaal duidelijk dat de Vlaamse regering niets meer is dan een annex van de federale regering, met minister-president Patrick Dewael (VLD) in de rol van gewillige koorknaap. Grote baas Louis Michel (PRL), die door een putsch nu ook greep krijgt op de Waalse regering, is tevreden’. (Louis’ zoon Charles Michel is nu Waals minister van Binnenlandse Zaken - red.)

■ Paul De Bruyn in Gazet van Antwerpen, 31 oktober: ‘Rekruteren uit andere landen ligt delicaat. Een leger heb je nu eenmaal voor het hypothetische geval dat je ooit in oorlog komt. Dan stelt zich met ‘vreemde soldaten’ niet alleen een intern veiligheidsprobleem, maar vooral een probleem van inzetbaarheid. Zie je België al Kosovaren rekruteren in asielcentra, om ze nadien in te zetten in Kosovo? En in welke taal zul je vreemdelingen opvangen?’

■ Yves Desmet in De Morgen, 26 oktober: ‘De Volksunie is een terminale patiënt, nog enkel kunstmatig in leven gehouden door haar kaders en militanten’.