Perswijs (citaten) Doorbraak 1999

PERSWIJS – CITATEN GEPUBLICEERD IN DOORBRAAK 1999

JANUARI 1999

■ Gérard Deprez in De Morgen, 12 december 1998: ‘Wallonië is goed voor een derde van de bevolking maar creëert slechts een kwart van de rijkdom en haalt amper een vijfde van de investeringen binnen. De werkloosheid ligt drie keer zo hoog als in Vlaanderen. In zo’n situatie is het normaal dat Vlamingen zich afvragen hoe lang de Walen nog op hun kosten blijven leven. ()Ik wil geen Wallonië dat leeft op de kosten van Vlaanderen en Europa.’

■ Brigitte Raskin in Randkrant, december 1998: ‘Het invoeren van de faciliteiten was een stommiteit, zo’n typisch Belgisch handeltje van geven en nemen dat een probleem regelt zonder het op te lossen.’

■ Jean-Marie Dedecker in Standaard Magazine, 18 december 1998: ‘Al onze nationale sportbonden worden paritair bestuurd. Een absurditeit omdat 80% van de atleten uit Vlaanderen komt, () maar toch hebben de Franstaligen het voor de helft voor het zeggen. Eigenlijk zijn ze vooral ballast.’

■ Johan Anthierens in Karat van december 1998: ‘Wat België betreft is nogmaals gebleken dat Vlaanderen los wil van België, dat onderhand alle partijen dat laten doorschemeren. Ik vind dat zeer onplezierig omdat ik politiek Vlaanderen nog altijd zie als een rechtse natie en omdat er weinig weerwerk komt tegen die dominantie van rechtse flaminganten. () Volgens mij zal die Belgische realiteit inderdaad niet lang meer standhouden.’

■ Marc Van Peel in De Finaniceel-Economische Tijd, 21 november ’98: ‘De regio’s moeten de mogelijkheid hebben om op verschillende wijze in te spelen op een verschillende economische realiteit. Het zal gaan om een ander België, maar de Belgische context blijft bestaan’.

■ Louis Michel in Humo, 10 november 1998: ‘Ik ben geen vragende partij voor een nieuwe staatshervorming. En als de Vlamingen er toch per sé één willen, zullen ze daar een prijs voor moeten betalen.’

■ Magda De Galan (minister van sociale zaken)in Le Soir, 21 december 1998: ‘Om het lot van de ouderen te verbeteren of om de psychiatrie te hervormen, zitten we met 14 ministers aan tafel. Als ik daarover iets zeg, beweert men dat ik pleit voor homogene bevoegdheidspaketten.() Als Jadot pleit voor herfederalisering, ga ik voor 100% akkoord.’

■ Erik Donckier in Het Belang van Limburg, 16 november 1998: ‘Omdat ze (de Waalse politici – red.) zelf amper iets presteren, hebben ze de Vlamingen maar tot vijand nummer één gepromoveerd om zichzelf dik te maken ten overstaan van hun achterban.’

■ Prof. Jef Vuchelen (VUB) in Trends, 3 december 1998: ‘Theoretisch vind ik weinig argumenten tegen een verregaande regionalisering van de vennootschapsbelasting. Uiteindelijk beschikken de gewesten over dezelfde autonomie binnen het Belgisch geheel als België binnen Europa.’

FEBRUARI 1999

■ Neil Buckley in The Financial Times, 16 januari 1999 (in een speciale bijlage over België): ‘Het “compromis à la belge” verzwakt het land enorm. Angst om de delicate evenwichten te doorbreken houdt België tegen om vitale hervormingen door te voeren, tot men ze niet langer kan verbergen. Meer en meer tekenen wijzen er echter op dat het Belgisch compromis ten einde loopt.’

■ Jos Bellinckx (voorzitter VEV comité Brussel) na zijn aanstelling op 20 januari: ‘Brussel heeft een groeistrategie nodig om zijn beloftevolle internationale toekomst waar te maken. En ik wil onze Franstalige vrienden meteen geruststellen: wij beogen geen overnamebod, wel een joint venture met een echte 50/50 verhouding. Niet meer, maar ook niet minder.’

■ Philippe Busquin in La Libre Belgique, 16-17 januari: ‘Ik geloof niet dat men energie moet verspillen aan institutionele vragen. We hebben reeds in 1993 over wezenlijke hervormingen onderhandeld: men gaat dit niet elke tien jaar doen. En de Vlamingen? Zij moeten dit aanvaarden als ze in een rechtsstaat willen blijven.’

■ Jos Geysels in Knack, 23 december 1998: ‘We hebben geen probleem met een verdere staatshervorming binnen een federaal verband. We zijn anti-confederaal. (...) Ik ben voor fiscale autonomie.’

■ Prof. Eric Suy in Uit, december 1998: ‘Wat wij hier in België geschapen hebben, is van-uit staatkundig oogpunt een monster. Je hebt gemeenschappen, gewesten, halfslachtige instellingen, en Brussel. Dat gaat niet. Er moet een zeer duidelijke staatsstructuur komen van een echte federale staat.’

■ André Denys in De Standaard, 9 januari: ‘Toen we een referendum hielden en we 400.000 antwoorden kregen...vroeg tachtig procent naar meer bevoegdheden voor Vlaanderen. De VLD speelt een voortrekkersrol inzake fiscale autonomie.’

■ Louis Michel in La Libre Belgique, 15 januari: ‘Er is op federaal vlak geen enkele materie meer die niet van ver of van dicht met de communautaire kloof verbonden is. Het lijkt me veel belangrijker, ook inzake de economische materies, vooreerst het belang van de Franstaligen in beschouwing te nemen. (...) De Franstaligen tellen gewoonweg niet mee.’

■ Prof. dr. Roger Blanpain in De Standaard, 18 januari: ‘Het debat over een verdere overdracht van federale bevoegdheden naar de Vlaamse regio’s kan moeilijk uit de weg worden gegaan, nu de Europese Economische en Monetaire Unie en de euro ten volle gaan spelen. De vraag rijst of Vlaanderen geen eigen loonbeleid moet voeren, met eigen cao’s, eigen arbeidsrecht, sociale zekerheid. (...) Anders gezegd: de Emu zal de verdere federalisering in ons land sterk in de hand werken.’

MAART 1999

■ Steve Stevaert in Het Nieuwsblad, 30 januari: ‘De Zaventemse luchthaven is een Belgisch gegeven midden in Vlaams-Brabant en dat kan eigenlijk niet. Het zou efficiënter zijn als Vlaanderen zelf instaat voor de luchthaven. Ik ben bevoegd voor Ruimtelijke Ordening én Verkeer. Zeker als het gaat over een eventuele uitbreiding van de luchthaven, horen die twee beleidsdomeinen perfect bij elkaar.’

■ Gaston Geens, voormalig ministervoorzitter van de Vlaamse Regering, in De Standaard, 15 februari: over zijn partij en de komende staatshervorming: ‘De CVP, als grootste partij in Vlaanderen, moet in dit debat een duidelijke, geen wollige taal spreken.’

■ Peter Vandermeersch, nieuwe hoofdredacteur van De Standaard, in DS, 1 februari: ‘Ik ga “België barst” niet uitschreeuwen, maar je kunt er niet omheen dat je in heel veel dossiers in dit land, gaande van justitie tot fiscaliteit, rekening moet houden met de specifieke communautaire situatie van dit land. Het nieuwe belgicisme is volgens mij een naïviteit’.

■ Paul Vanden Boeynants, minister van Staat, in Brussel Deze Week, 27 januari: ‘Men moet er geen doekskes om doen. Bij Vlaanderen, dat bestaat niet, en bij Wallonië, dat willen de Brusselaars ook niet. Want ze weten zeer goed dat Brussel bij Wallonië in een verarmde deelstaat zou terechtkomen. Dat is bij Les Miserables.’

■ Eric Van Rompuy, Vlaams minister van Economie, in La Libre Belgique, 3 februari: ‘Wallonië moet zijn structuren en mentaliteit nog veranderen. (...) Als u me een goede naam vraagt om Wallonië te leiden, dan haal ik die van Philippe Maystadt aan’.

■ Repliek van PS-voorzitter Philippe Busquin de volgende dag in Le Matin: ‘Eric Van Rompuy hanteert hier de oude clichés. Hij is een van die Vlamingen die Wallonië beschouwen als hun protectoraat, waarvan ze bovendien ook reeds menen de leider te moeten aanstellen!’

■ Snelbericht, tweewekelijks blad van het VEV, 11 februari: ‘De afwijzende houding (tegen een nieuwe staatshervorming) van Wallonië leidt er enkel toe dat de reeds diepe vertrouwenskloof tussen de twee gemeenschappen in dit land stilaan onoverbrugbaar wordt. Vertrouwen vormt nochtans de noodzakelijke voedingsbodem voor solidariteit. Stelt Wallonië dan zelf desolidariteit in vraag?’

APRIL 1999

■ Louis De Lentdecker in Dag Allemaal, 16 februari: ‘Toen bij mij de overtuiging doordrong dat ‘t gedaan is met den Belgique, had het geen zin meer om er voor te zijn. Zolang België kon bestaan, vond ik dat het er moest zijn. Maar nu is het einde nabij.’

■ Hubert van Humbeeck in Knack, 24 februari: ‘Het is soms grappig hoe de Vlaamse en de federale instanties van de CVP over de golven van de communautaire kwestie surfen. De partij vindt altijd wel een hoedje dat bij de gelegenheid past: nu de Belgische driekleur, dan de Vlaamse leeuw. Of hoe de coalitiepartner soms het bloed van onder de nagels wordt gepest, omdat er altijd wel een paar CVP’ers op zijn tenen willen gaan staan terwijl de partij zelf buiten schot blijft.’

■ Paul-Henri Gendebien (oud-voorzitter Rassemblement Wallon) in De Standaard, 5 maart: ‘Een nieuwe grondwetsherziening heeft geen zin. Wij gaan dit stervend lichaam geen placebo’s toedienen.’

■ Monika Van Paemel in Knack, 10 maart: ‘Franstalige partijen eisen solidariteit. Niet met de eigen arbeiders en zeker niet met de Vlaamse, die enkel als goedkope krachten werden gebruikt. Het Waalse kapitaal heeft in de eerste plaats Wallonië leeggezogen, is daarna naar elders vertrokken, en heeft de hele streek aan haar lot overgelaten.’

■ José Happart in La Libre Belgique, 11 maart: ‘Moet Wallonië herhalen dat het Vlaanderen nodig heeft om de sociale zekerheid te financieren? De Vlamingen mogen zodoende alles vragen wat ze willen omdat we hun geld nodig hebben... Ik ben daar niet van overtuigd: laten we eerder een andere financiering van de sociale zekerheid uitwerken. (...) Het enige middel om België te redden, is het confederalisme. Zonder confederalisme zal er geen België meer zijn.’

■ Trends, 11 februari: ‘De (buitenlandse) diplomaten bereiden zich voor op een nieuwe ronde in de staatkundige hervorming van België. Zij ontdekken dat het hier niet gaat om folklore zoals het hen jarenlang is ingefluisterd in Brusselse establishmentkringen.’

■ Johan Sauwens in Le Matin, 11 maart: ‘Als Franstalig België de federale regering zou verhinderen in de richting van een herziening van de grondwet te gaan, zal Vlaanderen verplicht zijn krachtig te reageren. Deze reactie zal zeker in de richting van het separatisme gaan.’

■ Daarop reageert Philippe Moureaux (SP): ‘Als men ons voor de keuze stelt te knielen of ons de rug toe te keren, verkies ik uiteindelijk dat men ons de rug toekeert. Ik verkies niet het een nog het ander, maar men kan ons daarbij niet chanteren’.

MEI 1999

■ Guy Tegenbos in De Standaard, 24 maart: ‘Voor België geldt wat opgaat voor bedrijven die interne herstructureringen weigeren en waar deelgroepen dit blokkeren: het zal ten onder gaan. Hoe meer blokkeringen er komen, hoe sneller dit proces zal verlopen.’

■ Camiel Adriaens, voorzitter van het Algemeen Boerensyndicaat in Drietandmagazine, 26 maart: ‘Wat ons opviel in de beslissingen die de Europese landbouwministers hadden getroffen, is het feit dat Vlaanderen weer eens gediscrimineerd wordt ten opzicht van Wallonië. Immers, bij de toekenning van de nationale enveloppen, waarover de lidstaten soeverein kunnen beschikken, zijn geen criteria ingebouwd om aan de diverse deelstaten een evenwichtig aandeel toe te kennen. Dat houdt in dat de steun aan de rundveehouderij overwegend naar de Waalse rundveehouders zal gaan en slechts minimaal naar de Vlaamse.’

■ Frans Van Mechelen, Nationaal Voorzitter van de Bond, in de Bond, 16 april: ‘Hoe meer er gesplitst wordt, hoe beter (...) Na de bijzondere wet van 8 augustus 1980, maar ook reeds daarvoor, heeft de Bond ervoor gepleit om het hele gezinsbeleid aan Vlaanderen toe te kennen en om alles wat verband houdt met de gezondheidszorg, ook naar Vlaanderen over te hevelen. Dit is van groot belang, omdat studies uitwijzen dat bijvoorbeeld over de gezondheidszorg Vlaanderen een heel andere opvatting heeft dan Wallonië. De Vlamingen sluiten meer aan bij het “noordse beeld” waar de huisarts een centrale plaats inneemt. Wallonië zou zich meer naar het “zuiderse beeld” oriënteren, waar specialisten belangrijk zijn.’

■ Charles Janssens, PS-kamerlid in Le Matin, 8 april 1999: ‘Nu kan men de centrifugale krachten niet meer negeren. Een verklarende anekdote: toen ik op tv naar de Ronde van Vlaanderen keek, was ik geschokt door het grote aantal Vlaamse vlaggen. Met honderden. Dat heb ik nog nooit gezien. Cela traduit un état d’esprit!’

■ Raymond van het Groenewoud in De Zevende Dag, 18 april: ‘Daarvan ben ik echt overtuigd: dat het pas echt is als je in je eigen taal zingt.’

■ José Happart in Knack, 24 maart: ‘Tot nu toe zeiden de Vlamingen altijd dat we hun zin moesten doen of dat het anders gedaan was met België. En de Walen krabbelden altijd terug. Dat kan veranderen als de Walen beginnen in te zien dat België toch voordelen heeft voor Vlaanderen. Het zijn de Vlamingen die er economisch best bij varen. Het zijn de Vlamingen die de beste politieke en diplomatieke postjes bezetten. Als Vlaanderen België verliest, moet het ook die privileges opgeven. Dus, diegene die het meest aan België vasthoudt, zal moeten toegeven. En als niemand nog vindt dat België moet, dan stoppen we ermee.’

JUNI 1999

■ Eddy De Naeyer (ACV) in De Standaard over de poststaking, 18 mei: ‘Er is misschien wel genoeg personeel bij De Post, maar vanwege de vroegere wafelijzerpolitiek zitten er te veel mensen in Wallonië.Wij hebben in Vlaanderen niet veel zin om voor die fouten uit het verleden te blijven opdraaien’.

■ Rik Devillé (kritische priester) in De Morgen, 4 mei: ‘Ik hou niet van onderdrukte volkeren (sic). Dat roept bij mij eenzelfde rechtvaardigheidsgevoel op als bij slachtoffers in de Kerk. Daarom ben ik voor een vrij Europa van volkeren.’

■ Lieven Van Gerven (oud-voorzitter van het Davidsfonds) in De Morgen, 5 mei: ‘De grenzen in Europa dateren nog van de 17de-18de eeuw. In de hele wereld zijn de landsgrenzen overblijfselen van het verleden, maar de Verenigde Naties gaan wel uit van de onschendbaarheid van die grenzen. Als we vrede willen, moeten we de grenzen aanpassen aan de mensen.’

■ Freddy De Pauw (journalist) in De Standaard, 5 mei: ‘Ook progressieve kringen buiten de SP, de groenen incluis, pakken uit met het argument dat zelfbeschikking indruist tegen de beginselen van solidariteit. Alsof solidariteit haaks zou staan op zelfbeschikking. Internationalisme en internationale solidariteit kunnen zelfs veel gemakkelijker worden als ieder dat zelfbeschikkingsrecht kan uitoefenen, dan zijn de “valse problemen” – zoals de discussie over wie het meest profiteert van de ander – meteen geliquideerd. Tegenover het schrikbeeld van ex-Joegoslavië kan men trouwens gemakkelijk de vreedzame scheiding van Tsjechië en Slovakije stellen. Ook bij ons doen sociaal-democraten en groenen liever alsof nationaliteitskwesties niet echt meer bestaan of hoogstens secundair en kunstmatig zijn. Maar door het negeren ervan zijn ze nog niet verdwenen. Verder negeren zal de ideologische verkruimeling van de sociaal-democratie gewoon bespoedigen’.

■ Karel Vinck (voorzitter VEV) in Knack, 5 mei: ‘Als de politici de staat niet verder hervormen, dan zal de economische diversiviteit van regio’s, bedrijfstakken en ondernemingen in Europa hen daar wel toe verplichten.’

■ André Alen (grondwetsspecialist) in Knack, 5 mei: ‘Je kunt nog heel wat doen zonder een grondwetsherziening na de verkiezingen. Ik denk trouwens dat een regering die de volledige wil van het Vlaams Parlement dito Vlaams volk naast zich neer zou leggen omdat de Franstaligen niet willen praten, het niet lang uithoudt. Dat is onmogelijk. Nogmaals, we leven nu eenmaal in een tweeledig federalisme. En dat kan alleen maar vreedzaam overleven met een consensus’.

JULI 1999

■ Anderlecht-manager Michel Verschueren in De Morgen, 11 mei: ‘Ik hoop dat het gezond verstand zegeviert, dat de centrale krachten in dit land rust en vrede brengen. België moet één blijven. Er zijn wel aanpassingen mogelijk, maar we hebben nu 25 jaar gewerkt aan de nieuwe – noodzakelijke – staatsstructuur. Versnippering zou moordend zijn.’

■ Brigitte Grouwels in Knack, 9 juni: ‘Uit zelfverdediging trokken we (de Brusselse Vlamingen – red.) ons terug in onze Vlaamse instellingen. Het is tijd om daar weer uit te komen en onze deuren wagenwijd open te gooien. We moeten de Franstaligen laten zien hoe de Vlaamse steden zich de jongste tijd hebben ontwikkeld. We hebben iets te bieden.’

■ Mark Grammens in Journaal, 20 mei: ‘Afgezien van de VUB-kliniek in Jette kan een Vlaming met alleen maar kennis van het Nederlands in geen enkele Brussels ziekenhuis terecht. Weigert hij Frans te spreken, of kent hij geen Frans, dan doet hij er, in het belang van zijn gezondheid, goed aan zijn overplaatsing naar een andere kliniek te vragen. Zo simpel is dat. Hetzelfde geldt voor metro, postkantoren, enz.’

■ Prof. dr. Mieke Van Haegendoren in Vlaams Marxistisch Tijdschrift, juni: ‘Recent onderzoek wijst bovendien uit : meer hulp betekent niet noodzakelijk meer groei. IJveren voor een confederaal België betekent bijgevolg in geen enkele zin een verminderde solidariteit met Wallonië. Solidariteit tussen de regio’s is één van de basisprincipes van de Europese Unie; a fortiori moet dit gelden binnen België.’ Antoon Roosens in Meervoud, mei-juni: ‘De verdediging van het zieltogende Belgische regime is geen linkse doelstelling. Met het verdwijnen van de huidige Belgische staat, verliest de oude heersende klasse haar politieke macht. Dàt is de linkse doelstelling.’

■ Henri Dupuis, hoofdredacteur van en in Trends Tendances, 17 juni: ‘Vermits ook VU-ID een goed resultaat gehaald heeft, is meer dan 25% van het Vlaams Parlement vandaag de dag openlijk separatistisch. Alle Vlaamse partijen zullen hiermee rekening houden, behalve misschien Agalev, dat – ondanks de overwinning – niet genoeg zal wegen. Rien n’est donc joué quant à l’avenir institutionnel du pays.’

■ José Happart, geciteerd in Knack, 16 juni: ‘Ik wens geen ministeriële verantwoordelijkheid op federaal vlak, want ik heb mijn buik vol van de Vlamingen. Het is een volk, wat zij ook mogen beweren, dat meer fraudeert dan werkt.’

■ Guy Verhofstadt in Knack, 16 juni: ‘Het is niet omdat Wallonië voor paars zou kiezen dat dat ook bij ons het geval moet zijn. Ik verzet mij tegen de logica dat we in Vlaanderen moeten toepassen wat Wallonië eerst beslist heeft. Dat is alvast één oude Belgische gewoonte waar we willen mee breken.’

SEPTEMBER 1999

■ Politoloog Lieven De Winter (UCL en KUL) in La Libre Belgique, 10-11 juli : ‘De toekomst of het behoud van België zal afhangen van de krachtsverhoudingen binnen de CVP tussen loyale federalisten en confederalisten, of autonomisten, die verder willen gaan. Tot nog toe kon Dehaene altijd de autonomisten beheersen. Maar in de oppositie heeft de CVP geen enkele reden meer om zijn kaarten op het voortbestaan van België te zetten.’

■ De Standaard, 13 juli: ‘De Donnéa mocht in zijn partij geen minister-president (van Brussel – red.) worden omdat hij als “trop consensuel” werd ervaren. Dat betekent daar dat hij te goed kan opschieten met de Vlamingen. In de PRL-FDF-MCC kan dat blijkbaar een reden zijn om geen Brussels minister-president te kunnen worden.’

■ CVP-voorzitter Van Peel in De Standaard, 8 juli over het regeerakkoord: ‘Eerlijk, ik zou dit nooit door een CVP-congres aanvaard krijgen. Zelfs niet als Jean-Luc Dehaene het met zijn volle gewicht zou verdedigen.’

■ Vlaams minister-president Dewael in Le Matin, 22 juli: ‘We willen geen zeer lange lijst van institutionele eisen meer opstellen zoals we dat in het verleden hebben gedaan. Dat heeft een zeer agressief imago van Vlaanderen in het Zuiden van het land gecreëerd. Sommige Franstaligen dachten dat het Vlaams Parlement het einde van België had gedecreteerd. Dat alles had geen enkele zin. We verkiezen een lijst op te stellen die kan worden verdedigd op federaal niveau.’

■ Stefaan Huysentruyt in de Financieel-Ekonomische Tijd, 13 juli: ‘De dominantie van de Franstalige regeringsvleugel zal trouwens niet alleen op communautair vlak remmend werken. Dat zal ook het geval zijn inzake bestuurlijke vernieuwing, dat voor de Franstaligen lang niet zo’n prioriteit vormt als voor de Vlamingen.’

■ Guido Fonteyn in De Standaard, 1 juli: ‘Net zoals de Waalse minister-president, Robert Collignon, heeft Busquin een blinde vlek: ondanks een kwarteeuw politieke actie in België spreekt hij nog altijd geen woord Nederlands. Hij spreekt ook amper Engels. Zijn vloeiend Italiaans kan die tekorten niet compenseren. Busquin heeft geen enkele voeling met Vlaanderen en wordt alleen gedreven door het Waalse belang.’

■ VVB-voorzitter Ivan Mertens in zijn 11 juli-rede: ‘Berg de relatie tussen staatsvorm en solidariteit op. Solidariteit heeft niets te maken met unitarisme, federalisme, confederalisme of separatisme. Solidariteit kan best op basis van een verdrag.’

■ Redacteur Guy Tegenbos in De Standaard, 13 juli 1999: ‘In dit land wordt eerst alles nationaal geregeld door de partijleiders die daartoe van het Hof de toelating hebben gekregen.’

OKTOBER 1999

■ Karel De Gucht in P-Magazine, 8 september: ‘Als er een consensus was geweest aan Waalse zijde over hem, was Dehaene Europees commissaris geworden. Wij hadden geen enkel probleem met hem, de PS wel.’

■ Le Matin over de deelname van Verhofstadt aan De Gordel, 2 september: ‘Het gaat er voor de Vlamingen om te draaien rond de Franstaligen in Brussel zoals de indianen rond de huifkarren van de pioniers. Alsof het gaat om geïsoleerde indringers. Men wil bewijzen – spijts de realiteit – dat de rand rond de hoofdstad Vlaams is, en ook eentalig zal blijven. Het is choquerend dat de voornaamste leider van het land – die verondersteld wordt taalkundig neutraal te zijn – deelneemt aan zo’n manifestatie.’

■ Manu Ruys in De Standaard, 4 september: ‘Op het vlak van de staatshervorming boezemt paars-groen weinig vertrouwen in. Premier Verhofstadt droomt van een Belgische modelstaat. Patrick Dewael heeft gezegd dat hij minder “triomfalistisch” zal zijn dan zijn voorganger. Hij verwerpt de kordate slogan van Gaston Geens: wat we zelf doen, doen we beter. Dewael zal “proberen” het beter te doen. Het klinkt wel erg braaf. Het establishment is opnieuw voor een tijdje gerustgesteld.’

■ Mark Van Peel in De Standaard, 28 augustus: ‘Van degenen die ons voordien opzweepten, de VU en de VLD, stelt de kiezer nu vast dat die een regeringsakkoord hebben gesloten waarin de communautaire problematiek begraven is. De Vlaamse retoriek van de VLD is verdwenen en de VU legt zich neer bij de installatie van een grote praatbarak en frigobox, waarin niets zal gebeuren. Ik vind de politieke opstelling van de VU over de staatshervorming totaal onbegrijpelijk.’

■ Herman Balthazar (SP), gouverneur van Oost-Vlaanderen in Knack, 1 september: ‘In de praktijk moeten wij steeds meer vaststellen, verdorie, die Walen doen dat helemaal anders dan wij. En het is méér dan een gevoel. Daardoor is het woord scheiding bij een steeds groter deel van de politieke elite steeds minder besmet geworden’.

■ Willy Buijs (ex-woordvoerder CVP) in P-Magazine, 1 september: ‘Heel het kabinet (van Luc Van den Brande – red.) voelde zich vernederd. We voelden ons mee afgestraft voor federale affaires: Dutroux, dioxine, noem maar op. Waarom moest de Vlaamse minister-president, die geen campagneboegbeeld was, daarvoor boeten? Het is een van de redenen waarom ik kap met de CVP.’

■ José Happart, Waalse gewestminister van Landbouw, in De Standaard, 4 september: ‘Inzake Landbouw heb ik niet veel macht. Europa beslist, en de federale Belgische overheid voert uit. We moeten de landbouw in België regionaliseren, omdat het bestuur van die materie er beter van wordt.’

NOVEMBER 1999

■ Johan Van Hecke over zijn partij (CVP) in De Morgen, 2 oktober: ‘Het is pompen of verzuipen. Dit gaat om the survival of the fittest. Als we er nu niet met zijn allen onze schouders onder zetten, dan gaan we de volgende keer helemaal onderuit en kunnen we samen met onze kiezers met pensioen gaan.’

■ Louis Michel in De Morgen, 18 september: ‘Als Wallonië wat meer zelfvertrouwen zou kunnen opbouwen, zullen de communautaire verzuchtingen parallel beginnen te lopen met die aan Vlaamse kant.’

■ Mark Deweerdt in de Financieel Economische Tijd, 25 september: ‘Het lijkt wel of Vlaanderen en Wallonië de strijdbijl hebben begraven. De Waalse minister-president gooit vanop het bordes van het Elysette in Namen bloemetjes naar Vlaanderen. In de politiek bestaan echter geen sprookjes. De communautaire problemen sluimeren alleen maar en duiken straks in alle hevigheid weer op, even onafwendbaar als de herfst die komt.’

■ Baron Henri d’Udekem d’Acoz in Humo, 21 september: ‘...ik vind de IJzerbedevaart nog geen uitdrukking van Vlaams bewustzijn. Je moet vooral in het dagelijks leven tonen dat je een overtuigd Vlaming bent. (...) Ik vraag geen geheel onafhankelijk Vlaanderen, ik vraag alleen dat de rechten van de Vlamingen gerespecteerd zouden worden.’

■ Derk Jan Eppink in De Standaard, 9 oktober: ‘Er komt ook een Intergouvernementele en interparlementaire conferentie waarin ieder zijn zegje kan doen. Dat klinkt democratisch, maar hoe lang gaat dat duren? Wordt dat niet een Poolse landdag waar de edellieden zonder resultaat eindeloos palaveren? Als het aan de PRL en de PS ligt, wordt het dát, met enkele kruimels om de goede wil te tonen.’

■ Johan Vande Lanotte in De Morgen, 18 september: ‘Er is een regel die zegt dat wat je laat rotten begint te stinken. Wanneer je een land hebt met verscheidene taalgemeenschappen, kun je dat ontkennen of er rekening mee houden. (...) Een staat evolueert, krijgt andere functies en dus moet ook de staatsvorm zich aanpassen. Een staat die twee grote taalgemeenschappen bijeen wil houden, moet zich aanpassen aan de veranderingen in de samenleving.’

■ Jos Geysels in De Standaard, 2 oktober: ‘Ik vind dat de gezondheidszorg moet gedefederaliseerd worden zoals in het Vlaams regeerakkoord is overeengekomen. Daar engageer ik mij voor.’

■ Hubert Van Humbeeck in Knack, 30 september: ‘Het valt alweer op dat Vlamingen en Franstaligen een andere definitie hanteren van wat die zogenaamde nieuwe politiek moet zijn. De merkwaardige vermenigvuldiging van de ministerportefeuilles bij de samenstelling van de Franstalige regeringen was daar ook al een voorbeeld van. Leg nu aan modelstaat België maar uit dat Elio Di Rupo alvast tot mei van volgend jaar twee jobs combineert: die van minister-president van Wallonië en die van partijvoorzitter.’

DECEMBER 1999

■ Manu Ruys in De Morgen, 30 oktober: ‘Niet Delphine of Mathilde zijn belangrijk, wel de vraag op welke manier het koningshuis functioneert. Wij gedragen ons als onderdanen, maar we zijn verdomme vrije burgers. Dankzij ons bestaat dat koningshuis nog. En ze worden goed betaald... De koning symboliseert de staat. Punt. Niet meer. Ik heb dat Boudewijn steeds verteld. Maar hij wilde het land bij elkaar houden. Het uiteenvallen van België betekende voor hem een nachtmerrie. Hij heeft Martens dan ook afgeremd toen die met de federalisering wilde doorzetten.’

■ Paul Geudens in Gazet van Antwerpen, 28 oktober: ‘De francofonen moeten wel beseffen dat ze een gevaarlijk spelletje spelen. Enerzijds blijven ze een beroep doen op Vlaams geld, maar anderzijds belemmeren ze de economische én sociale groei van de milde schenker. Want het verlenen van meer autonomie aan de deelstaten staat op dit ogenblik niet op het Waalse lijstje voor de Costa. Dat is hetzelfde alsof in een gezin de ene partner steeds meer geld voor zichzelf vraagt, maar tegelijk de andere verbiedt meer geld te verdienen. Zo’n huwelijk looptonherroepelijk op de klippen’.

■ José Fontaine, uitgever van het Waals republikeinse blad Toudi, in De Morgen, 30 oktober: ‘Vlaanderen en Wallonië moeten volledig zelfstandig worden. Als afzonderlijke republieken of binnen een confederatie, dat vind ik minder belangrijk, zolang de monarchie maar wordt afgeschaft. Een scheiding in onderlinge verstandhouding, daar moeten we op aansturen. Ruzie maken heeft geen enkele zin, ook zonder gemeenschappelijke staat blijven we buren.’

■ Hoogleraar Francis Balace (ULG) over de buitenechtelijke dochter van Albert II in La Libre Belgique, 22 oktober: ‘ Men stelt vast dat de Vlaamse pers zich het meest agressief opstelt. Ze stuurt een menigte journalisten naar Londen om Delphine te vinden. Dat alles terwijl de big bang van Vlaanderen 2002 dichterbij komt ...’

■ Herman De Croo in de Burgerkrant, oktober: ‘Misschien word ik wel eens ooit minister-president van de staat Zuid-Oost-Vlaanderen als men met de volksgebonden autonomie zo verder gaat. Morgen een soevereine Vlaamse staat opzetten, is zoals een cactus vastpakken bij de plant en niet bij de pot.’

■ Mark Deweerdt in de Financieel-Economische Tijd, 30 oktober: ‘Sinds de Walen weten dat het voortbestaan van België synoniem is voor het voortbestaan van de financiële transfer van Noord naar Zuid, is het Paleis hun objectieve bondgenoot.’

■ Karel De Gucht in Humo, 5 november: ‘De belastingverlaging via afcentiemen kan er heel snel komen. Als de Walen zich zouden blijven verzetten, zijn ze van slechte wil. Trouwens, dat gaat in tegen de grondbeginselen van de federale staat. Het is ondenkbaar dat het ene landsdeel het andere verhindert met eigen geld zijn bevolking een financiële stimulans te geven.’