Waals salpeterzuur in Vlaamse wonde
Jan Van de Casteele 17-07-2008
 |
Het Waals parlement trok in consensus duidelijke krijtlijnen (16 juli, resolutie). Hun ‘confederale interesse’ draait rond twee jokers: vastklampen aan de voorrechten (dat noemen ze ‘solidariteit’) en nog assertiever en vooral opener dan vroeger ten aanval trekken tegen de Vlaamse Rand.
Samengevat komt de Waalse Resolutie neer op: federalisme gebaseerd op drie gewesten (1), solidariteit tussen Walen en Brusselaars via federatie Wallonië-Brussel (2), interpersoonlijke solidariteit via sociale zekerheid en interregionale solidariteit via de financieringswet (3) en géén fiscale autonomie (concurrentie) tussen de gewesten (4), geen nieuwe regionale bevoegdheden zonder middelen (5). Brussel moet volwaardig derde gewest zijn (6) en uitbreiden (7), de kaderconventie over de bescherming van de nationale minderheden moet worden geratificeerd. Alle Franstalige partijen spraken over ‘legitieme eisen’.
De Vlaamse volksvertegenwoordigers zijn lekker met vakantie. Ze worden voorlopig niet teruggeroepen, besliste het uitgebreid Bureau van het Vlaams parlement, dat wil wachten op federale duidelijkheid.
Vl.Pro (ex-Spirit), Lijst Dedecker en Vlaams Belang hadden de bijeenroeping gevraagd. Vlaams Belang wil dat Vlaanderen een ‘actieve rol’ speelt en klaar is om het gesprek te voeren op basis van de Vlaamse resoluties uit 1999 en van het Vlaamse regeerakkoord.
Als dat gesprek tussen gemeenschappen niets oplevert, moet Vlaanderen volgens Vlaams Belang ‘eenzijdig zijn autonomie verklaren’. ‘Neemt Wallonië daar geen genoegen mee, dan moet de boedelscheiding van België tot uitvoering gebracht worden’, onderstreept Dewinter.
De partij wil 150.000 handtekeningen verzamelen voor 10 verzoekschriften die te maken hebben met het thema van de onafhankelijke Vlaamse staat.
Op 17 of 18 juli komt de Vlaamse regering bijeen om zich opnieuw over het thema te buigen. Maandag kon ze nog om de hete brij heen, nu zal ze erin moeten bijten.
Verstoppertje spelen of halfslachtig bezig zijn, het kan niet lang meer duren. Vlaams minister-president Kris Peeters dreigt in het federale moeras te worden getrokken. ‘Verbrand te worden’, zeggen veel CD&V’ers.
Bovendien dreigt Peeters in een positie van drie tegen één terecht te komen, schreef Wim Winckelmans (DS, 17 juli) Vermoedelijk doelt hij op de minister-presidenten Demotte, Picqué en Lambertz. Hij had ook kunnen schrijven één tegen vier. Of was het naarvoor schuiven van Reynders ‘een graptje’?
Guy Tegenbos legde in DS nog eens uit waarom Demotte nu plots toch wil meedoen
- de federale staat ‘moet er ook bij zijn’ (lees MR en Reynders). ‘Demotte wil niét deelnemen als enkel hij en kris Peeters betrokken zijn. Alle gewesten en gemeenschappen moeten erbij zijn.’ Wat een gekte. Het leidt geen twijfel dat Demotte speculeert op meer gewicht in de schaal via het inzetten van het hele regiment Francofone gezagsdragers, afgevaardigden van zoveel francofone speeltuinen, maar ook van ‘bondgenoot Brussel’. Brigitte Grouwels bewijst Vlaanderen geen goede zaak door in naam van enkele tienduizenden Vlamingen in Brussel mee aan de kar van het derde gewest te trekken (haar voorstel is om ook Vlaamse Brusselaars en niet alleen Picqué bij het confederaal model te betrekken; oogt logisch, want over Brussel zal véél moeten worden gepraat, maar binnen het kader van de huidige besprekingen moet Brussel op zijn plaats worden gehouden: een stadsgewest mét grenzen, binnen Vlaanderen.
- Demotte wil géén tijdslimieten. Terwijl sommige CD&V’ers zich uit de naad werken om de koning op 21 juli te laten uitpakken met een reddingsscenario voor het oude België.
- Demotte wil géén Copernicaanse revolutie, zoals Vlaams minister-president Peeters die omschreef (federale staat secundair en draaiend rond deelstaten in plaats van omgekeerd). Lees: de Vlamingen kunnen een grote staatshervorming op hun buik schrijven
Het is duidelijk dat de francofone minderheid van dit land – nu officieel bevestigd via de eisen van het Waals Parlement – salpeterzuur strooit in de open wonde van de Vlamingen: de wonde van de immense verdeeldheid, die niet alleen de Vlaamse politieke klasse aantast, maar ook CD&V zelf.
Terug naar de artikelenlijst.