Ook Congo communautaire kwestie
Jan Van de Casteele 29-05-2008
|
Congo wordt communautair twistpunt, schreef Het Nieuwsblad (26 mei). De kritiek van Karel De Gucht (Open VLD) op Congo wordt immers niet gesmaakt in Franstalig België. 'Als dat neokolonialisme is, ben ik een overtuigd neokolonialist' Karel De Gucht (Open VLD) Minister van Buitenlandse Zaken.
Er kwam kritiek van PS-voorzitter Elio Di Rupo (‘De koloniale tijd, met zijn unilateralisme, paternalisme en arrogantie is definitief voorbij’), van senaatsvoorzitter Armand De Decker (MR) (‘Het beleid van Karel De Gucht is niet dat van België. Het wordt niet gesteund door een meerderheid, aangezien PS, MR CDH en een deel van de CD&V er kritiek op hebben’)
‘Alles is communautair, en dezer dagen ook zelfs het buitenland. In het debat over Congo valt de scheidslijn samen met de taalgrens. In Vlaanderen is de onthechting traditioneel groter dan in Wallonië, waar Congo nog veel meer als de elfde provincie bekeken wordt. In combinatie met de huidige profileringsdrang bij de PS is dat een recept voor problemen’, noteerde Fabian Lefevere dan weer in De Morgen (28 mei)
‘Het debat ís communautair, al dan niet geworden. Zodra Congo ter sprake komt, trekken beide taalgemeenschappen zich wel eens terug in het eigen grote gelijk. ‘Het is altijd zo geweest", zegt de Belgisch-Congolese politoloog Bob Kabamba van de Luikse universiteit. "Niemand doet aan politiek voor de mooie ogen van de ander. Er is altijd een interne dimensie, en in een land als België is die communautair.’Out of Africa
Voor een stuk is het verschil in perceptie historisch te duiden: zeker sinds de doortocht van Willy Claes in de eerste helft van de jaren negentig voerde in Vlaanderen een politiek van ‘Out of Africa’ de boventoon. Al te grote bemoeienissen in de voormalige kolonie zagen veel Vlamingen - de socialisten op kop - als neokolonialisme. Zo ondernam Claes' opvolger Erik Derycke geen enkele officiële reis naar (toen nog) het land van Mobutu.
Lefevere wijst erop dat bij de Franstalige politieke klasse er via de francofonie levendiger banden zijn met Congo. ‘Daar heerst meer het gevoel dat de historische schuld tegenover de ex-kolonie afgelost moet worden... De Franstalige liberalen willen vooral via de economie Congo opstuwen in de vaart der volkeren. Maar volgens tegenstanders durft dat al eens omslaan in minder fraaie taferelen. Zo had de ngo-wereld al forse kritiek op de aanstelling van Sueztopman Etienne Davignon als Afrika-adviseur van Eurocommissaris Louis Michel en verstrikte Armand De Decker zich in de Belgolaise-affaire. Hij probeerde de regering tevergeefs over te halen een aandeel van 10 procent te nemen in dat Congolese filiaal van Fortis, tevens een steunpilaar van de zakelijke belangen van de omstreden zakenman George Forrest.’
Als De Gucht dan toch weer in het communautaire net verstrikt raakt, heeft dat zonder enige twijfel ook te maken met de PS. Die voelen zich ondergewaardeerd in deze regering en laten de voorbije dagen geen mogelijkheid onbenut om zich te profileren. In combinatie met de rancune van een man als Flahaut, die zijn demotie van Defensie nog altijd niet verwerkt heeft, is dat een ongezonde cocktail. (DM 280508)
Transfers en inspanningen
‘We spenderen elk jaar 200 miljoen euro in Congo, dan mag je toch verwachten dat er in Congo inspanningen worden gedaan om het land vooruit te helpen?’, zei De Gucht. Een lezer in Het Nieuwsblad (28 mei) merkte op dat Vlaanderen jaarlijks 12 miljard euro transfereert in Wallonië. ‘Dan mogen wij Vlamingen toch ook verwachten dat er in Wallonië inspanningen worden gedaan om de grondwet na te leven? Is daarom de Franstalige kritiek zo heftig? Betalen ja, inspraak neen’.
De kloof
In een commentaarstuk had ook Gazet van Antwerpen het over "de kloof" inzake buitenlandse politiek: 'Het is niet de eerste keer dat Buitenlandse Zaken een communautaire splijtzwam in de Wetstraat is. Herinner u hoe ene Louis Michel ons wilde verbieden om in Oostenrijk te gaan skiën, of hoe André Flahaut in z'n eentje de oorlog verklaarde aan de Verenigde Staten van Amerika. Ook in de sector van de ontwikkelingssamenwerking waren er in het verleden al fricties... Er zijn ook de constante strubbelingen tussen de Belgische ambassades en de regionale vertegenwoordigers in het buitenland.
Terug naar de artikelenlijst.
